Είσαι μόνος. Η ώρα περασμένη, για άλλη μια φορά. Εσύ και ο χρόνος ταξιδεύετε μαζί σαν να μην υπάρχει κανένας άλλος γύρω σου.
Είσαι χαμένος στις αναμνήσεις σου, για ακόμα μια φορά.
Είναι σκληρό μερικές φορές που η μνήμη σου δε διαγράφει εύκολα τα όμορφα πράγματα, τα όμορφα πρόσωπα, τις όμορφες στιγμές. Δεν ξεχνάει.
Όσο και αν φαίνεται άτοπο, μερικές φορές παρακαλάς να έχεις ξυπνήσει και να μην τα θυμάσαι πια…Όμως πάντα είναι εκεί. Δε μπορείς να ξεχάσεις τις καλύτερες στιγμές σου βλέπεις, όσο σκληρό κι αν είναι ώρες ώρες.
Κάνει κρύο αλλά δε σε νοιάζει. Η θάλασσα μαύρη, σε τρομάζει. Ακούς το θόρυβό της και χαζεύεις το χρώμα της. Ατάραχη. Σαν να περιμένει να της πεις δυο λέξεις…Έχει αποφασίσει να σου κάνει παρέα μέχρι το τέλος του ταξιδιού, χωρίς να παραπονεθεί…
Ακούς ένα γνώριμο ήχο…Έχεις να τον ακούσεις καιρό, αλλά κάτι σου θυμίζει. Είναι η μελωδία του αγαπημένου σου τραγουδιού στο κινητό σου. Δε κοιτάς ποιός είναι πριν το σηκώσεις, απλά παρακαλάς για δυο δευτερόλεπτα αυτό που θα ακούσεις να είναι η φωνή της…
Απόψε η τύχη, ταξιδεύει μαζί σου…
Είναι η φωνή της…Την ακούς. Δεν κάνεις λάθος αυτή τη φορά. Δεν ονειρεύεσαι. Τη φέρνεις στο μυαλό σου, προσπαθείς να συγκρατήσεις κάθε της λέξη και χαμογελάς αυθόρμητα σε κάθε της φράση…
Εύχεσαι το ταξίδι να μην είχε τέλος…
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου