Σε μία προηγούμενη ανάρτησή μου, κάποιος μού έκανε το εξής σχόλιο:
“Ρε μαλάκα, αυτό δεν ήταν ξεπέτα post. Αυτό ήταν σαν να γάμησες και δεν έχυσες”.
Να τού απαντήσω λοιπόν του φίλου: “Αν σε γαμούσα και δεν έχυνα, θα έλεγες ότι δεν σε γάμησα;”
Τού την είπα.
Πάμε τώρα στα σημερινά. Είμαι χαρούμενος που λέτε. Είμαι χαρούμενος που έχω δύο τυπάκια που θα ξοδέψουν λεφτά, που θα αφήσουν την καθημερινότητά τους, που θα στριμωχτούν σε μία ιδιότυπη συγκατοίκηση, που θα ακούσουν τραγούδια που δεν γουστάρουν, για να είναι μαζί μου. Που θα πάρουν ψαλίδι, θα σκίσουν το δέρμα τους και θα μού ανοίξουν την καρδιά τους. Θα μού πουν για όλα αυτά που τους βασανίζουν βράδυ πρωί. Που θα κάνουν πίσω το όποιο συμφέρον τους, για να περάσω πρώτα εγώ καλά. Ακόμα και για την απόφαση για το πού θα φάμε. “Όπου θέλεις, δεν με νοιάζει”.
Είναι θησαυροί. Είμαι ευτυχισμένος, ρε.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου