Todestrieb

Ορμή προς θάνατο. Ετσι ορίστικε απο τον Φρόυντ κάπου στα 1920.
Μιλάμε φυσικά για ασυνείδητα πράγματα. Ευτυχώς ο οργανισμός έχει αναπτύξει τους αμυντικούς μηχανισμούς που χρειάζονται γιατί αλλιώς θα θάβαμε αυτόχειρες όλη μέρα. Και θα είχε ησυχάσει και όλη η Γη.
Ενώ η ειλικρινή αυτοκτονία είναι συνειδητή πράξη. Φυσικά δε θεωρώ καν αυτοκτονία το “έχω χρέη και κρεμιέμαι” ή το “με παράτησε η μαλακισμένη και λέω να κάνω το στομάχι μου μουσείο συλλογής χαπιών”.
Η συνειδητή αυτοκτονία είναι η προσωρινή ήττα της ζωής αλλά και εξίσωση με το Θεό.
Αν το σκεφτείς είναι η μόνη πράξη που σου δίνει τη μοίρα σου στα χέρια σου.
Εσύ και ο Θεός εξουσιάζετε πια μαζί.
Ελεύθερος από συμβιβασμούς, υποχρεώσεις και την οποιαδήποτε μορφής ανάγκη.

Πως μου ήρθαν αυτά πάλι σήμερα.
Δεν ξέρω..Μάλλον δεν έπαιξε καλά ο Ολυμπιακός και δεν έχω τι να σχολιάσω.
Σήμερα.
Που το Todestrieb μου κάνει βόλτες απο το ασυνείδητο στο συνειδητό.