μια συμβουλή

27 Οκτ 2011

Είμαι μόλις ή κι όλας 25 χρονών. Δεν με λες και άντρα, αλλά ούτε παιδάκι. Έχω μια μικρή εμπειρία ζωής κι εγώ. Και ξέρεις τι μπορώ να σου πω; Ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν χίλια εκατομμύρια πράγματα που τους χωρίζουν και να μην αντέχει ο ένας τον άλλον. Όμως έχουν και κάτι που τους ενώνει και τους κάνει ένα. Και αυτό είναι τα συναισθήματα.


Όποιον και να μού φέρεις εδώ μπροστά μου το ίδιο θα σού πω. Και το ίδιο θα σού πω όσα χρόνια και αν περάσουν. Είμαι 25 χρονών και είμαι σίγουρος για αυτό που σού γράφω.


Φέρε μου τον γιο του εργολάβου τον Γλυφαδιώτη, φέρε μου τον βοσκό από τον κάμπο της Λάρισας, φέρε μου τον ξένο που μένει παράνομα στο υπόγειό σου, τον χούλιγκαν από την πιο φανατική θύρα, τον βλακοράπερ με τη μπαντάνα, τη μάνα σου, τον Ελύτη, τον πρωθυπουργό του σύμπαντος. 


Και ξεκίνα να κάνετε παρέα. Ξεκίνα να μιλάς για τους φόβους σου και τις αποτυχίες σου. Κάνε υπομονή. Συνέχισε να λες για το πόσο πόνεσες βράδια αξημέρωτα, πόσο γέλασες με την ευτυχία των φίλων σου. Κάνε υπομονή. Είναι καλό να δείχνεις ευάλωτος θνητός. Βοηθάει στην εμπιστοσύνη του άλλου. Γίνε ρεζίλι μπροστά του και ασ’ τον να γελάσει. Ύστερα πες του σκέψεις τις οποίες ποτέ δεν είχε κάνει και μην ξεχάσεις να αναφέρεις το καρδιοχτύπι που σε πιάνει μπροστά σε χαζά μικροπράγματα. 


Και κάπου τότε, πάντα, θα γίνει το ωραιότερο πράγμα της ζωής. Ο αδιάφορος, βλάκας, χωριάτης, χαζογκόμενα, ξενέρωτος, θα τραβήξει ελαφρά τη μάσκα του προς τα κάτω, και θα σου πει. Και θα σου ανοίξει τον κόσμο του. Και θα σου μιλήσει για όλα εκείνα που είναι μέσα του και για χίλιους εκατόν ογδόντα εννιά εκατομμύρια λόγους δεν αφήνει να φανούν. Και θα δεις ότι και αυτός είναι ένα μικρό ακόμα παιδί που έχει αισθήματα, συναισθήματα, πονάει, τρέμει, κλαίει, θρηνεί, γελάει, φοβάται. 


Μπορεί να μην τα βρίσκετε στο μυαλό. Άλλες απόψεις, άλλα ενδιαφέροντα. Αλλά το ότι όλοι έχουν κλάψει για έναν έρωτά τους, είναι κάτι που μπορεί να ενώσει. Το ότι όλοι φοβούνται το θάνατο, το ότι όλοι είναι ανασφαλείς, το ότι όλοι νιώθουν ωραία όταν ακούν καλά λόγια και όταν βοηθούν ανθρώπους που αγαπούν, είναι συναισθήματα που θα σε ενώσουν με τον πιο αταίριαστο, εξ’ ‘όψεως, άνθρωπο.


Μία συμβουλή; Να δίνεις ευκαιρίες στον καθένα. 




Υ.Γ. Εγώ δεν το κάνω. Αλλά αυτό συμβουλεύω κι εμένα.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου