διαίσθηση

Διαίσθηση. Πώς εξηγείται η διαίσθηση, γαμώτο; Πώς γίνεται να ξέρεις ότι κάτι κακό θα συμβεί λίγο πιο μετά; Ακόμα κι αφού τα είχαμε μιλήσει και συμφωνήσει, ήξερα ότι εκείνο το πρωί αν σε άφηνα να φύγεις, δεν θα ξαναρχόσουνα. Το ήξερα, γαμώτο. Γι’ αυτό σε είχα βάλει “φυλακή” και δεν σε άφηνα να φύγεις. Να το έχανες το παλιοτρένο. Να πεθάνουν όσοι βοηθούν να ξεμακραίνει η απόσταση. Η ηλίθια αυτή εφεύρεση της ψευδαίσθησης. Ήξερα ότι σε έχω τώρα και θα σε χάσω μετά. Το ήξερα. Και άνοιξα τα χέρια μου και βγήκες. Γιατί υπάρχουν ωράρια αναχωρήσεων και κανόνες στα κεφάλια μας μέσα. Και όσο κι αν θέλω να πεθάνουν τα όρια και οι κανονισμοί, όλοι υπακούμε σε κάτι πάντα. Και δεν μπορώ να σε κατηγορήσω. Και αυτό με βασανίζει. Γιατί σε θεωρώ σωστή και άρα τα έχω με τον εαυτό μου. Με τη φύση του εγώ μου, με τη ζωή, με το τι στο μπούτσο είναι ο χρόνος. Το τρένο έκανε λάθος. Σε πήγε σε ένα μέρος που δεν είχες ξαναπάει. Σε μία τρύπα ένος μέλλοντος που δεν μπορώ να διαβάσω. Δεν ξέρω τι συμβαίνει εκεί πέρα πού είσαι τώρα. Και, ξέρεις, λέω στον εαυτό μου: “άντε και γαμήσου, που θες πάντα να ξέρεις”.