Χωρίς καμία αμφιβολία, ο λόγος που η κάθε χώρα χρεοκοπεί είναι η έλλειψη της έννοιας του μαζί. Να κάτσεις και να πεις: “Μπορεί και να έχω άδικο, να το συζητήσουμε. Εγώ πιστεύω ότι έχω δίκιο, αλλά να το συζητήσουμε. Μπορεί να διαφωνούμε, αλλά να κάτσουμε να δουμε πού συμφωνούμε, και σύμφωνα με αυτά να πορευτούμε μαζί για αρχή. Και τις διαφωνίες μας τις κοιτάμε αργότερα. Δεν θα σε απορρίψω ολοκληρωτικά σαν ύπαρξη, επειδή διαφωνούμε σε 20 πράγματα.”
Είναι τόσο εύκολο να βρεις κάτι για να κατηγορήσεις τον άλλον. Κάτι για να τον κοροϊδέψεις και να τον μειώσεις. Και πατώντας πάνω του, να φανείς εσύ λίγο ψηλότερος.
Είναι τόσο εύκολο να διαχωριστείς από κάποιον. Είναι μεταλάς, είναι τρέντι, είναι χωριάτης, είναι βρωμο-Αθηναίος, είναι νερντ, είναι καμμένος, είναι πασόκος, είναι ότιναναι. Τόσο γελοία εύκολο.
Φαντάσου τι εγκαύματα προκλήθηκαν στα χέρια του αρχηγού της αστυνομίας, όσο έτριβε τα χεράκια του, ενώ οι παμίτες με τους “αναρχικούς” πλακωνόντουσαν μόνοι τους, προχτές στο Σύνταγμα. Όλες οι πλευρές συμφωνούν πως υπάρχουν οι προβοκάτορες, οι ασφαλίτες, οι παρακρατικοί, οι πλιατσικαδόροι εκεί ανάμεσα. Όμως με αυτό που συνέβη, οι ίδιοι διασπάστηκαν ακόμα περισσότερο, και φανατίστηκαν οι μεν και οι δε. Και αντί να στραφούν από κοινού προς τον κοινό εχθρό, πού ήταν ο λόγος για τον οποίο κατέβηκαν στην πλατεία, εμμένουν στις δικές τους προσωπικές κόντρες.
Παρακάτω είναι ένα απόσπασμα από μια τηλεοπτική εκπομπή, όπου ένας καταπληκτικός τυπάκος, μέσα σε 8 λεπτά, λέει με τον δικό του τρόπο αυτό το πράγμα. Σίγουρα μέσα από την δική του οπτική κοσκινισμένο, και δεν μπορώ να ξέρω σε τι βαθμό ισχύουν αυτά που λέει. Το θέμα όμως δεν είναι να βιαστείς να τον κρίνεις, αλλά να σταθείς στην έκκληση που κάνει για αφομοίωση της έννοιας του μαζί. Γιατί και ο χειρότερος εχθρός μου όποτε φανερώνει διάθεση για διαλλακτικότητα, τον εκτιμώ.
* Ο Ανδρέας Μαζαράκης είναι, συν τοις άλλοις, ραδιοφωνικός παραγωγός και μπορείς να τον ακούς κάθε Σάββατο στις 5:00, στον Σκάι.
Είναι τόσο εύκολο να βρεις κάτι για να κατηγορήσεις τον άλλον. Κάτι για να τον κοροϊδέψεις και να τον μειώσεις. Και πατώντας πάνω του, να φανείς εσύ λίγο ψηλότερος.
Είναι τόσο εύκολο να διαχωριστείς από κάποιον. Είναι μεταλάς, είναι τρέντι, είναι χωριάτης, είναι βρωμο-Αθηναίος, είναι νερντ, είναι καμμένος, είναι πασόκος, είναι ότιναναι. Τόσο γελοία εύκολο.
Φαντάσου τι εγκαύματα προκλήθηκαν στα χέρια του αρχηγού της αστυνομίας, όσο έτριβε τα χεράκια του, ενώ οι παμίτες με τους “αναρχικούς” πλακωνόντουσαν μόνοι τους, προχτές στο Σύνταγμα. Όλες οι πλευρές συμφωνούν πως υπάρχουν οι προβοκάτορες, οι ασφαλίτες, οι παρακρατικοί, οι πλιατσικαδόροι εκεί ανάμεσα. Όμως με αυτό που συνέβη, οι ίδιοι διασπάστηκαν ακόμα περισσότερο, και φανατίστηκαν οι μεν και οι δε. Και αντί να στραφούν από κοινού προς τον κοινό εχθρό, πού ήταν ο λόγος για τον οποίο κατέβηκαν στην πλατεία, εμμένουν στις δικές τους προσωπικές κόντρες.
Παρακάτω είναι ένα απόσπασμα από μια τηλεοπτική εκπομπή, όπου ένας καταπληκτικός τυπάκος, μέσα σε 8 λεπτά, λέει με τον δικό του τρόπο αυτό το πράγμα. Σίγουρα μέσα από την δική του οπτική κοσκινισμένο, και δεν μπορώ να ξέρω σε τι βαθμό ισχύουν αυτά που λέει. Το θέμα όμως δεν είναι να βιαστείς να τον κρίνεις, αλλά να σταθείς στην έκκληση που κάνει για αφομοίωση της έννοιας του μαζί. Γιατί και ο χειρότερος εχθρός μου όποτε φανερώνει διάθεση για διαλλακτικότητα, τον εκτιμώ.
* Ο Ανδρέας Μαζαράκης είναι, συν τοις άλλοις, ραδιοφωνικός παραγωγός και μπορείς να τον ακούς κάθε Σάββατο στις 5:00, στον Σκάι.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου