Είδαμε έναν κόσμο να καταρρέει μπροστά στα μάτια μας.
Και δεν κάναμε τίποτα.
Είδαμε τα στόματα μας να βγάζουν περίεργους ήχους.
Απρόσμενες λέξεις.
Και δεν κάναμε τίποτα.
Είδαμε πολλούς να μας κλέβουν ότι πολυτιμότερο είχαμε.
Και δεν κάναμε τίποτα.
Είδαμε να μας αμφισβητούν την αγάπη μας και τότε αρχίσαμε να αντιδράμε.
Το αρχαίο ρητό γελούσε επαληθευμένο άλλη μια φορά πανυγηρικά.
Το φαίνεσθαι μας πληγώνει, όχι το είναι.
Η επίθεση κάποιων στο δικό μας φαίνεσθαι δίνει περίεργες δυνάμεις.
Τόσο κόπο κάναμε να χτίσουμε τον ιδανικό κόσμο που παρουσιάζουμε προς τα έξω.
Δε θα μας το χαλάσει τώρα ο καθένας.
Πόσο κοντά είμαστε στο φτηνό, στο δήθεν, στο τζαμπα.
Δύο άνθρωποι εξ ορισμού υπέρμαχοι της ουσίας. Δύο άνθρωποι τελικά νικημένοι.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου