Οι μέρες περνάνε…οι μήνες φεύγουν χωρίς πια να καταλαβαίνω πως… Ο χρόνος κυλάει αβίαστα και γρήγορα…χωρίς να ξέρω τι να περιμένω…
Παλιότερα ήξερα τι είχα να περιμένω. Αυτό ήταν εσύ και μόνο.
Μισούσα την απόσταση που μας χώριζε πάντα. Μετά έσβησε στα ξαφνικά. Εξαφανίστηκε. Ήσουν μόνιμα εδώ έτσι και αλλιώς…και ας βρισκόσουν μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά.
Κατοικούσες στο μυαλό μου,όπως συνεχίζεις ακόμα…
Δεν ξέρω τι θα φέρει ο χρόνος από εδώ και πέρα. Όλα βρίσκονται γραμμένα στο χρόνο λένε,οπότε μάλλον αυτός θα δείξει…
Ίσως ένα τέλος που μάλλον φοβάμαι και δε θέλω να μας δώσω…
Ή μια καινούργια δικιά μας αρχή,που μάλλον είναι και αυτό που προσδοκώ..
Ο χρόνος θα κρίνει και θα μας δώσει την ετυμηγορία του…
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου