Φάροι

Σήμερα κατάλαβα άλλη μια φορά πόσο σημαντικοί είναι κάποιοι άνθρωποι στη ζωή μας. Ξύπνησα με τη φωνή στο ακουστικό ενός πολύ αγαπημένου προσώπου να μου λέει “είμαι εδώ..έλα να σε δω” και αμέσως όλα τα προβλήματά μου,έγιναν ασήμαντα. Ετοιμάστηκα γρήγορα. Έτρεχα σαν κάτι να με κυνηγούσε. Ήξερα οτι και να αργήσω θα είναι ακόμα εκεί να με περιμένει,αλλά δε μπορούσα να αργήσω. Μετά από λίγο έφτασα. Δε χρειάστηκαν πολλά,μόνο τρια πράγματα…μια θερμή αγκαλιά,ένα χτύπημα στη πλάτη και ένα πλατύ χαμόγελο. Όλα αληθινά και από καρδιάς. Η θλίψη μου εξαφανίστηκε σε μια στιγμή. Τα προβλήματά μου που μέχρι πριν έμοιαζαν με βουνό, τώρα φαίνονται αστεία και μικρά. Η ψυχολογία στα ύψη.

Πάντα πίστευα ότι αν έχεις όλα τα αγαπημένα σου πρόσωπα κοντά σου,δε φοβάσαι τίποτα.Μπορείς να αντιμετωπίσεις τα πάντα.Είσαι ευτυχισμένος.Δυστυχώς,σε μένα τα πιο αγαπημένα μου πρόσωπα είναι μίλια μακριά.Δε ζουν κοντά μου.Δεν είμαι δίπλα τους σε ότι χρειάζονται κάθε στιγμή.Δηλαδή δεν είμαι απ’τους ευτυχισμένους.

Όμως το χειρότερο όλων δεν είναι αυτό.Το χειρότερο είναι πως ποτέ δε τους είπα πόσο πολύ τους αγαπώ.Ποτέ δε τους είπα πως μετράω τις μέρες αντίστροφα κάθε φορά που ξέρω πως θα έρθουν.Ποτέ δε τους είπα πόσο μ’αρέσει να μιλάμε για τα προβλήματά μας.Πόση σημασία δίνω στις συμβουλές τους και πόσο σημαντική είναι για μένα η γνώμη τους.Ποτέ δε τους είπα πόσο όμορφα μοιάζουν όλα γύρω μου, όταν είναι και αυτοί εκεί.Πόσο μικρό φαίνεται κάθε εμπόδιο.Πόσο υπερήφανος νιώθω γι’αυτούς και πόσο ευτυχισμένος που υπάρχουν,έστω και από μακριά,στη ζωη μου. Ποτέ δε τους τα είπα όλα αυτά γιατί μάλλον δεν είμαι καλός στα λόγια…και κυρίως γιατί είμαι δειλός. Συγχωρέστε με…που και ποτέ δε σας ρώτησα για το αν τα ξέρετε.

Δακρύζω κάθε φορά στην ιδέα πως δεν είμαι κοντά σας όταν με χρειάζεστε.Δεν είμαι στις χαρές σας,στις λύπες σας,στους ενθουσιασμούς σας,στις απογοητεύσεις σας.Δεν είμαι εκεί…και το ξέρω,συγχωρέστε με.Θα το ήθελα πάρα πολύ αλλά δε μπορώ.

Κάποτε ένας φίλος μου είχε πει πως μοιάζω με φάρο,επειδή είμαι πολύ ήρεμος και στις χαρές και στις λύπες.Και πως ήξερε πως οτι και να συμβεί,εγώ θα είμαι εκέι.Στην αρχή το πήρα στραβά,γιατί νόμιζα οτι εννοούσε πως είμαι πολύ βαρετός. Μετά κατάλαβα πως ήταν ότι καλύτερο μου έχουν πει μέχρι τώρα.

Έτσι είστε και για μένα σαν μικροί φάροι. Ξέρω πως ότι και να συμβεί θα είστε πάντα δίπλα μου…Είστε οι δικοί μου φάροι που δε θα σβήσουν ποτέ….

Σας ευχαριστώ…