Υπάρχουν φορές που σκέφτομαι πως είμαι πολύ τυχερός που συναναστρέφομαι με άτομα όπως οι φίλοι μου. Τα άτομα αυτά δηλαδή που αποκαλώ φίλους μου. Πραγματικούς φίλους…
Μέρες όμως σαν τη σημερινή καταλαβαίνω πως είμαι και πολύ τυχερός, που ακόμα με αντέχουν…
Δεν είμαι και ο πιο εύκολος άνθρωπος που μπορείς να συναντήσεις για να τον κάνεις φίλο. Το βλέπω κάθε μέρα και στον εαυτό μου…
Παραξενιές, ελαττώματα, κόμπλεξ, στερεότυπα, ανασφάλειες, φοβίες, βάζελος και αναβλητικότατος συνθέτουν ένα πάζλ από χαρακτηριστικά που “σκοτώνει” ή τουλάχιστον σε στέλνει εύκολα στο τρελάδικο…
Και όμως κάθε φορά που περιμένω ότι τώρα ήρθε η ώρα να τ’ακούσω, γιατί μου αξίζει ένα μεγάλο κράξιμο, γίνεται η έκπληξη…
Αντί για κράξιμο ακούω ένα καλό λόγο. Τη θέση ενός αυστηρού ύφους που περίμενα, παίρνει ένα χιουμοριστικό σχόλιο. Αντί να μού τα “ψάλλουν”, κάθε φορά ελαφραίνουν την κατάσταση, προσπαθώντας να διώξουν το άγχος από πάνω μου…
Και κάθε φορά το άγχος μου γίνεται διακόσιες φορές μεγαλύτερο γιατί αναρωτιέμαι…
«Πως γίνεται να έχω βρει τους καλύτερους ανθρώπους πάνω στη γη, να είναι οι καλύτεροί μου φίλοι και να με αντέχουν ακόμα…»
Μέρες όμως σαν τη σημερινή καταλαβαίνω πως είμαι και πολύ τυχερός, που ακόμα με αντέχουν…
Δεν είμαι και ο πιο εύκολος άνθρωπος που μπορείς να συναντήσεις για να τον κάνεις φίλο. Το βλέπω κάθε μέρα και στον εαυτό μου…
Παραξενιές, ελαττώματα, κόμπλεξ, στερεότυπα, ανασφάλειες, φοβίες, βάζελος και αναβλητικότατος συνθέτουν ένα πάζλ από χαρακτηριστικά που “σκοτώνει” ή τουλάχιστον σε στέλνει εύκολα στο τρελάδικο…
Και όμως κάθε φορά που περιμένω ότι τώρα ήρθε η ώρα να τ’ακούσω, γιατί μου αξίζει ένα μεγάλο κράξιμο, γίνεται η έκπληξη…
Αντί για κράξιμο ακούω ένα καλό λόγο. Τη θέση ενός αυστηρού ύφους που περίμενα, παίρνει ένα χιουμοριστικό σχόλιο. Αντί να μού τα “ψάλλουν”, κάθε φορά ελαφραίνουν την κατάσταση, προσπαθώντας να διώξουν το άγχος από πάνω μου…
Και κάθε φορά το άγχος μου γίνεται διακόσιες φορές μεγαλύτερο γιατί αναρωτιέμαι…
«Πως γίνεται να έχω βρει τους καλύτερους ανθρώπους πάνω στη γη, να είναι οι καλύτεροί μου φίλοι και να με αντέχουν ακόμα…»
2 σχόλια:
εισαι τυχερος γιατι οι δικοι μου φιλοι κανουν το αντιθετο...
Μερικές φορές λένε πως πρέπει να συμπεριφερόμαστε όπως μας συμπεριφέρονται... Λάθος. Ειδικά στους ανθρώπους που αγαπάμε, όπως είναι οι φίλοι μας, αυτό δεν ισχύει. Σ'αυτούς θα πρέπει να συμπεριφερόμαστε όπως θα θέλαμε να μας συμπεριφέρονται και οι ίδιοι. Πολλές φορές κάποια πράγματα δε τα εκτιμάμε τόσο όσο τους αρμόζει και καλό είναι οι άνθρωποι που είναι γύρω μας, να μας το δείχνουν για να μας ταρακουνήσουν... Τότε θα δεις πως θα νιώσουν κι αυτοί τυχεροί που είναι φίλοι μαζί σου... :)
Δημοσίευση σχολίου