η αρχή

Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Αυτοί οι αρχαίοι είπανε κάποια πολύ πετυχημένα, η αλήθεια είναι. Το θέμα είναι να κάνεις την αρχή. Σε μια άβολη συζήτηση που θέλεις να κάνεις με έναν φίλο σου, σε ένα πέσιμο σε γκόμενα στο μπαρ, σε ένα ευχαριστώ για τα πάντα προς τους γονείς σου. Είναι η αρχή. Γιατί αν τύχει και γίνει η αρχή, συνήθως τα πράγματα είναι πιο αισιόδοξα απ’ ότι τα φανταζόσουν πριν την αρχή.

Πώς κάνεις όμως την αρχή; Νομίζω υπάρχουν 2 τρόποι. Ο πρώτος είναι να κάτσεις και να σκεφτείς όλα αυτά τα πράγματα για τα οποία είσαι ευγνώμων. Κάπου είχα διαβάσει, ότι η ευγνωμοσύνη είναι το υγιέστερο συναίσθημα που πρέπει να έχουμε μέσα μας. Και μυστικό μακροζωίας επίσης!
Όποτε νιώθουμε ευγνώμονες, εκλύουμε μια υπέροχη ενέργεια προς τους γύρω μας. Είναι πολύ εύκολο να συνειδητοποιήσεις το πόσο τυχερός είσαι. Απλά κοιτάς τα χέρια σου. Και αφού είναι δύο, και κουνάνε, τότε είσαι καλά. Μετά θα σκεφτείς την οικογένειά σου, τους φίλους σου, όλα τα πράγματα από τα οποία παίρνεις αγάπη αλλά και δίνεις. Και θα ρωτήσείς τον εαυτό σου: “Αυτό που θέλω να αποκτήσω τώρα, θα μού πάρει όλα τα παραπάνω;”. Αν η απάντηση είναι όχι, τότε δεν είναι και τόσο σημαντικό. Ύστερα, θα σκεφτείς ότι την στιγμή αυτή που ζεις τώρα, σε πολύ λίγο θα είναι μακρινό παρελθόν. Και κανείς δεν θα την θυμάται. Και ρόμπα να γίνεις, είναι στατιστικώς βέβαιο ότι εσύ θα το θυμάσαι περισσότερο από τους άλλους. Και πόσες άλλες στιγμές φύγαν έτσι, που δείλιασες να κάνεις κάποια πράξη, και τώρα τις αναπολείς και λες: “τι χαζός ήμουν και κώλωσα”. Το ίδιο θα πεις και για την στιγμή αυτή τώρα, στο κοντινό ή μακρινό μέλλον. Σκέψου ότι θα πας 60 και θα λες: “στα 25 που είχα όλη τη ζωή μου στα παπάρια μου απάνω, δεν την έπεσα σε εκείνη τη γκόμενα που γούσταρα. Γιατί θα έτρωγα χυλόπιτα. Ε και;” 

Ο άλλος τρόπος, είναι να πας σαν καμικάζι. Απλά τραβάς τη γάζα. Δεν μπαίνεις στη διαδικασία να σκεφτείς το μετά και το πως και το γιατί. Απλά πετάς τη μπόμπα και έχει ο Θεός. Και αν σου γαΐρει πίσω, δεν έγινε και κάτι. Το θέμα είναι να μην αγχώνεσαι. Το θέμα είναι να μην χάνεσαι σε ψυχοτρόπες σκέψεις. Να μην αναλώνεσαι σε σκέψεις επί σκέψεων. Όταν είναι να κοιμηθείς να μην δέχεσαι επισκέψεις σκέψεων. Να το βρίσκουν το μαγαζί κλειστό. Τίποτα ρε. Κάνε την αρχή. Πέτα τη μπόμπα. Και στ’ αρχίδια σου. Η φάση είναι αυθορμητισμός.

Αυθορμητισμός, ρε μουνιά.