New Year's Resolution

Ώρες ώρες απορώ τόσο πολύ με τον εαυτό μου.
Σκέψη και σκέψη και σκέψη.
Τόσα χρόνια, με τόση σκέψη που έχω ρίξει θα έπρεπε ή να έχω ανακαλύψει το φάρμακο του καρκίνου ή τουλάχιστον να είχα καταφέρει να γίνω ευτυχισμένος.
Και χτες σε μιά στιγμή μπήκε μπροστά πάλι το γιατί, το μπορεί, το ίσως, το μετά και μου έφραζαν το δρόμο.
Ήμουν πολύ κοντά να τους παραδωθώ για μια ακόμη φορά αλλά μάλλον η παρουσία που είχα απέναντι μου δε μ’άφησε.
Αυτά τα ενίοτε πράσινα μάτια που μου έλεγαν “τι κάνεις πάλι;”.
Σήμερα δεν μετανιώνω.

Βαρέθηκα πιά τη σκέψη. Κουράστηκα. Πράξεις απο εδώ και πέρα.
Λιγότερα “πρέπει, ίσως, γιατί, μπορεί, μετά” και περισσότερα “το θέλω, το κάνω και άσε το αύριο για αύριο”.
Αυτή είναι η ευχή του νέου χρόνου για μένα.
Αφού πιστεύουμε στο ψυχολογικό όριο των 365 ημερών.
Λες και αλλάζει τίποτα απο το βράδυ της 31ης Δεκέμβρη μέχρι το πρωί την 1ης Γενάρη.
Κι όμως φέτος άλλαξε. Εκτός από το ψηφίο στην ημερομηνία, αρκετά πράγματα μέσα μου.