Ένα ακόμα βράδυ μόνος. Χαζεύω απ΄το παράθυρο την αγαπημένη μου θέα.
Έξω χειμώνας. Πάντα η θέα του χειμώνα μού χαλούσε τη διάθεση.
Μα δεν είναι μόνο αυτό που με γεμίζει θλίψη για ένα ακόμα βράδυ.
Η σκέψη μου δε μπορεί να αγνοήσει την απουσία σου, ούτε απόψε…
Έρχεται πάλι κοντά σου. Πάλι σε σένα. Και δε θέλει με τίποτα να φύγει…
Πάει καιρός βλέπεις που δε σ’έχω δει και άλλος τόσος που θα κάνω για να σε ξαναδώ.
Και μου έχεις λείψει…
Το ράδιο ανοικτό, παίζει τραγούδια το ένα πίσω από το άλλο, μα δε δίνω σημασία. Είναι σαν να μην το ακούω…
Μόνο μερικές φορές συγκρατώ κάποιους στίχους από διάφορα τραγούδια…
“Εγώ ξανά στο τίποτα, στο γενικά εσύ…”
“Πόσο μου λείπεις…”
Έξω χειμώνας. Πάντα η θέα του χειμώνα μού χαλούσε τη διάθεση.
Μα δεν είναι μόνο αυτό που με γεμίζει θλίψη για ένα ακόμα βράδυ.
Η σκέψη μου δε μπορεί να αγνοήσει την απουσία σου, ούτε απόψε…
Έρχεται πάλι κοντά σου. Πάλι σε σένα. Και δε θέλει με τίποτα να φύγει…
Πάει καιρός βλέπεις που δε σ’έχω δει και άλλος τόσος που θα κάνω για να σε ξαναδώ.
Και μου έχεις λείψει…
Το ράδιο ανοικτό, παίζει τραγούδια το ένα πίσω από το άλλο, μα δε δίνω σημασία. Είναι σαν να μην το ακούω…
Μόνο μερικές φορές συγκρατώ κάποιους στίχους από διάφορα τραγούδια…
“Εγώ ξανά στο τίποτα, στο γενικά εσύ…”
“Πόσο μου λείπεις…”
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου