Κατάλαβες;;;

13 Ιουλ 2012

Ήμουν μακριά της κάπου 2 μήνες, νομίζω το μεγαλύτερο διάστημα που είμαστε μακριά. Συζητούσα με ένα φίλο και του εξηγούσα ότι πιο πολύ απ'όλα μου έλειπε η μυρωδιά της, ούτε τα μάτια της, ουτε το χαμογελό της , ούτε η φωνή της. Όλα αυτά, ας είναι καλά η τεχνολογία, μπορείς να τα έχεις. Νομίζω πιο πολύ με κορόιδεψε παρά με κατάλαβε. Αλλά που να καταλάβει!
Μετά απο 2 μήνες βρεθήκαμε. Όντως αυτό μου είχε λείψει περισσότερο. Κοντά 8 χρόνια η ίδια μυρωδιά! Τότε βρέθηκα ένα μεθυσμένο ξημέρωμα μ' ένα κολλητό, εξήγησα και σ'αυτόν.
"Τη γουστάρεις κουφαλίτσα.." μου είπε. Αυτός με καταλάβαινε!
Ένα μήνα μετά ξύπνησα από ένα τέλειο ύπνο που είχαμε κάνει αγκαλιά. Έφυγες νωρίς για δουλειά. Ξύπνησα και σε μύριζα παντού. Σηκώθηκα με ένα τεράστιο, ηλίθιο χαμόγελο.
Τώρα κατάλαβα κι εγώ!

1 σχόλια:

χαμένη σε ένα ατέρμονο όνειρο είπε...

μα:')



μακάρι η μυρωδιά της να μείνει ανεξίτηλη.

Δημοσίευση σχολίου