Prison Break II

17 Ιουλ 2012

Τα παράθυρα των φυλακών είναι πάντα το ομορφότερο μέρος τους. Το απόγευμα άκουσα ξανά Μητροπάνο χάρη σε ένα φίλο που λαθραία, σαν τις ταινίες έβαλε μέσα το κινητό μου και δυό γουλιές τζιν. Έβλεπα ανάμεσα από δύο βουνοκορφές τα μοναδικά δέντρα που δεν έχει κάψει ο καύσωνας. Κανένα άλλο είδος χλωρίδας. Ευτυχώς από πανίδα είμαστε καλά.

Τα σίδερα υπάρχουν στα κεφάλια. Υλική φυλακή αρνούμαι να πιστέψω ότι υπάρχει. Όσο με βάζουν σε μέρη που μπορεί να δημιουργηθεί έστω και μιά υποψία φιλίας, θα γνωρίζω, θα γελάω και στο τέλος πάντα θα νικάω.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου