Νεροπίστολα

Σήμερα είδα για πρώτη μου φορά ένα τουφέκι G3. Μαζί με εμένα και πολλά άλλα παιδιά που όπως λέει η λογική δεν είχαν έρθει σε επαφή με όπλο νωρίτερα. Αν και άοπλος έκατσα να δω την εκπαίδευση πάνω στο όπλο λόγω μιας επερχόμενης βολής.

Το πως κάνανε τα παιδάκια μόλις κράτησαν το όπλο δε λέγεται. Και εγώ λίγο συμφωνώ στο να γουστάρεις και να το δεις σαν ευκαιρία να ρίξεις για μια φορά με όπλο. Όμως το να έχεις το όπλο σαν προέκταση του πουλιού σου δεν το καταλαβαίνω. Ότι τώρα γαμάω και δέρνω. Νιώσε το ρε φίλε χωρίς ένα κομμάτι σίδερο στο χέρι. Αλλά είναι αυτή η ασφάλεια που λείπει στην κανονική ζωή. Προσωπικά θεωρώ χαζό όποιον τρέφει την παραμικρή αγάπη για τα όπλα αλλά θεωρώ πιό χαζό το να κρατάει το όπλο και να πατάει τη σκανδάλη σημαδεύοντας ανθρώπους, βγάζοντας κιόλας ήχους όπως όταν μας έντυνε καουμπόυ η μαμά μας για την αποκριάτικη γιορτή του δημοτικού μας.

Έβλεπα ανθρώπους που δεν έχω ακούσει τη φωνή τους τόσες μέρες και μόλις κράτησαν το όπλο, σαν να βρήκαν τη δύναμη που τους έλειπε για να απειλήσουν, να κάνουν πλάκα, να φωνάξουν, να κοινωνικοποιηθούν.

Ρε πούστη μου ένα όπλο κράτησες για πέντε λεπτά πριν 8 ώρες και ακόμα μιλάς για αυτό και συμπεριφέρεσαι σαν να το έχεις ακόμα στον ώμο σου. Επίσης, ευτυχώς για μένα θα ζήσω για να γράφω και μετά την Τετάρτη που είναι η βολή. Αμφιβάλλω όμως για πολλούς από τους σειρούλες μου.