Prison Break I

14 Ιουλ 2012

Αφήνοντας το χρόνο να περνάει. Μόνο μαθήματα παίρνεις τελικά από τη ζωή. Δεν περίμενα ποτέ πόσο εύκολα συμβιβάζεται και προσαρμόζεται ένας άνθρωπος. Την πρώτη μέρα εγκλεισμού λες ας με πάρει ο Χάρος καλύτερα αν κάτσω ένα ακόμα δευτερόλεπτο. Την έκτη αναρωτιέσαι πως θα γίνουν τα βασανιστήρια υποφερτά. Είμαι πια πεπεισμένος ότι η αντοχή και η δύναμη που κρύβει ο άνθρωπος είναι άπειρη. Κάτι σαν την αγάπη ας πούμε.

Το φοβερό όμως είναι το πόσο εκτιμάς το χρόνο σου. Όταν είσαι έξω, ελεύθερος, σπαταλάς τις μέρες σου και δεν τρέχει και τίποτα. Πίνεις κρύο νερό και μπαίνεις στο ίντερνετ ανά πάσα στιγμή. Πάς τουαλέτα και δε χρειάζεσαι να παίζεις μπάσκετ για να κάνεις την ανάγκη σου. Πας στο περίπτερο και παίρνεις μιά γαμημένη μπύρα.

Ο αέρας τέτοια εποχή στην περιοχή είναι μηδενικός και η ζέστη αφόρητη όμως ο άνεμος της αλλαγής μου νομίζω δε θα αφήσει τίποτα στο διάβα του.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου