Σπούδασα 7 χρόνια μια σχολή που αν έμπαινα τώρα θα την τελείωνα σε 3 το πολύ!
Όχι δεν μου ήρθε η θεία φώτηση στα 25 αλλά αυτό είναι το επίπεδο της σχολής. Κάτι το οποίο για κάποιους λόγους τόσα χρόνια αγνοούσα (έβαζε κι εδώ το χεράκι της η αναβλητικότητα!)
Μέσα σε 3 ώρες στο χωράφι με τον παππού μου όμως συνηδητοποίησα ότι τίποτα δεν μπορείς να μάθεις όσα χρόνια κι αν κάθεσαι σε ένα γραφείο μιας αίθουσα σχολείου, φροντηστηρίου ή κάποιου αμφιθέατρου ακούγοντας κάποιον να σου λέει θεωρίες.
Έβλεπα με τι τρόπο είχε κατασκευάσει κλουβιά για τα κουνέλια, τρόπους αυτόματου ταΐσματος και ποτίσματος ώστε να χρειάζεται να πηγαίνει μόνο 2 φορές την εβδομάδα. Απίστευτες πατέντες που ο μεγαλύτερος καθηγητής και πανεπιστήμονας θα μπορούσε μόνο να στις διαβάσει.
Δε ξέρω κανένα να χόρτασε ο ίδιος ή να τάισε τα παιδιά του με θεωρίες.
Κι εκεί που μάζευε με τα χέρια του ο παππούς μου κάτι που έως τότε το θεωρούσα άχρηστο μου είπε ότι ήταν το μεσημεριανό του. Έτσι λοιπόν ενώ πηγαίναμε και στο διπλανό χωράφι να μαζέψει άλλη μια μερίδα βλέπω ένα χαρτόνι να γράφει με τσαπατσούλικα γράμματα.
"ΕΧΟ ΠΣΕΚΑΣΗ ΤΑ ΧΟΡΤΑ"
Ρώτησα τον παππού μου αν το είχε γράψει αυτός.
Μου απάντησε "Ναι, για να μην κόψει κανείς και τα φάει ή πάει κανένας βοσκός τα πρόβατα."
"Γιατί; Είναι λάθος ε;" μου αποκρίθηκε στεναχωρημένος.
"Όχι παππού μια χαρά είναι." του απάντησα και το έπαιξα αδιάφορος.
Όταν δεν μ'έβλεπε το διόρθωσα. Ήταν το μόνο και το πιο ανούσιο που έκανα στο χωράφι!
Εκείνη τη μέρα ο παππούς μου μου έδωσε δύο κουνέλια, αγκινάρες, φασόλια, κουκιά, μια σακούλα χόρτα και 50 ευρώ οταν τον άφησα σπίτι. Τα παίρνω πάω να φύγω και εκεί με αποτελειώνει. Με φωνάζει πίσω λές και ξέχασε κάτι πάρα πολύ σημαντικό και μου λέει "Ευχαριστώ!"
Όχι παππού εγώ σ'ευχαρισώ για όσα μου έχεις μάθει όλα αυτά τα χρόνια! (Δυστυχώς δεν του το είπα έτσι αλλά αυτό εννοούσα και είμαι σίγουρος ότι το κατάλαβε. )
Υ.γ. Η επικεφαλίδα είναι φράση του παππού μου!
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου