τι φάση;

Έχω έναν κολλητό που είναι φαντάρος στη Σπάρτη. Την προηγούμενη Δευτέρα το πρωί, κατατάχτηκε. Όταν έφευγε, με ρώτησε αν θα πήγαινα να τον δω στο πρώτο επισκεπτήριο που ήταν σήμερα, Κυριακή. Τού είπα: "θα δούμε".

Το βράδυ εκείνης της Δευτέρας, πήγα σε μία πλατεία και βρήκα κάτι παιδιά. Ένα από αυτά, που το έβλεπα για δεύτερη φορά στη ζωή μου, μού είπε:
- Έλα άμα γουστάρεις να μείνεις σπίτι μου το Σαββατοκύριακο, να κάνουμε και τα μπανάκια μας.
- Πού είναι το σπίτι σου;
- Στη Σπάρτη.

Δεν γνωρίζεται αυτό το παιδί με τον φαντάρο φίλο μου. Καμία σχέση. Επίσης δεν ήξερε καν ότι είχα φίλο στην Σπάρτη που την ίδια Κυριακή μού είχε πει να πάω να τον δω. Έτσι, απλά έτυχε. Ένα τυπάκι, που γνωριζόμασταν ελάχιστα, με κάλεσε από μόνος του, χωρίς να έχω πει το παραμικρό, την ίδια μέρα και στο ίδιο μέρος όπου με ήθελε ένας κολλητός.


Και ερωτώ: Τι φάση η ζωή;