short sad story

Όλα τα φώτα πάνω μου. Περπατώντας μόνος στο λιμάνι μας τεσσερις και μισή το πρωί. Λουσμένος στο κίτρινο φως. Δίχτυα και παλιά κτήρια το φόντο. Τα βήματα μου ο μόνος ήχος της νύχτας. Και καμμιά μπόρα που και που. Ίσα ίσα να μ'ακουμπάει όσο μπορεί ο Θεός. Μέσα σ'αυτή την φωτισμένη μοναξιά ένιωσα κάτι που σίγουρα έχετε νιώσει όλοι. Πρωταγωνιστής στη ζωή μου. Τα πάντα γύρω μου με υπηρετούσαν. Ήμουν ο μάγκας της σκηνής. Μόνο η μουσική έλειπε από τη μικρού μήκους ταινία που πρωταγωνιστούσα. Δυστυχώς στο τέλος του πλακόστρωτου δρόμου η ταινία τελείωσε. Ξαναέγινα ο δυστυχής κομπάρσος που χάθηκε σε κάτι κωλόστενα χωρίς κανένα ενδιαφέρον. Και δεν υπήρχε και το κορίτσι εκεί, να το φιλήσω να έχουμε το ζητούμενο happy end.