Κοιμόμαστε κάθε βράδυ ήσυχοι ότι δε φταίμε. Οι άλλοι τα κάνανε. Η γενιά μας είναι αθώα. Ναι, η γενιά των κλάμπ και των σφιχτών είναι αθώα. Πρακτικά μπορεί στις τσέπες μας απευθείας να μη μπήκαν λεφτά όμως για να κάτσουμε λίγο να σκεφτούμε. Τα καλλυντικά και τα λούσα σου κυρία μου ποιός τα πλήρωνε τόσα χρόνια. Λεφτά για ποτά στα κλάμπ ποιός σου έδινε. Ο μπαμπάς. Που μπορεί να τα είχε φάει από κάποια επιχορήγηση, να είχε κάνει συμφωνίες κάτω από το τραπέζι με άλλους επαγγελματίες, να έκλεβε την εφορία. Και εντάξει επειδή δεν πιστεύω ότι οι αμαρτίες των γονέων πρέπει να παιδεύουν τα τέκνα, πάμε παρακάτω. Η γενιά λοιπόν των κλάμπ και του φέισμπουκ τι επίπεδο έχει σχηματίσει; Τι πιστεύω, τι όνειρα έχει γι'αυτόν το κόσμο; Γιατί έχω την πεποίθηση ότι οι άμυνες οι πραγματικές είναι οι ιδεολογίες, τα πιστεύω, οι σκέψεις που κάνουμε για το μέλλον. Ας τολμήσει κάποιος να πεί ότι η πλειοψηφία από εμάς μεγάλωσε με στόχο ζωής μια δίκαιη κοινωνία, γεμάτη διαφορετικότητα, ίσες ευκαιρίες και σεβασμό. Τα όνειρα αυτής της γενιάς δε φτάναν μακριά. Και το λέω εγώ που ανήκω σ'αυτή τη γενιά. Θα ήταν αρκετά γι'αυτή τη γενιά λεφτά, παιδιά, καθισιό και άγιος ο Θεός. Και δε βγάζω καθόλου τη σκούφια μου απέξω. Θα μου πει κάποιος πάλι, οι γονείς φταίνε γι'αυτή την ανατροφή. Δηλαδή εμείς δε φταίμε ποτέ; Έχουμε φτάσει 25 και ακόμα δε φταιμε; Θα πούμε οτι φταίμε όταν κάνουμε και εμείς παιδιά και βγάλουμε τα κόμπλεξ μας;
Στην Ισλανδία όλοι θα ξέρετε τι συνέβη. Χάσανε τη γη κάτω απ'τα πόδια τους και όμως ανέκαμψαν. Αλλά πρώτα βάλανε φυλακή τον πρωθυπουργό τους. Πάλι, εμείς δε φταίμε; Οι Ισλανδοί είναι πιο έξυπνοι; Και ξανά, θα μου πει κάποιος, μα έχουν οι δικοί μας παραθυράκια στο νόμο, μια διεφθαρμένη δικαιοσύνη κλπ. Όμως είμαι κάθετος ότι η λειτουργία μιας κοινωνίας είναι αλάνθαστος καθρέφτης των ίδιων των ανθρώπων. Δεν αμφισβητείται αυτό. Στην κοινωνία των αγγέλων δε βασιλεύει ο σατανάς. Στην αρχαία Αθήνα που όλοι την έχουμε περί πολλού, σκεφτείτε τι επιπέδου άνθρωποι απαρτίζαν αυτή την κοινωνία. Αυτό που θέλω όμως κυρίως να τονίσω είναι η στάση μας απέναντι στα πράγματα. Στεκόμαστε μπροστά από τον καθρέφτη μας και νομίζουμε ότι βλέπουμε το γείτονα. Όταν μοιράζουν ευθύνες εμείς κάνουμε τους κινέζους. Ακόμα και αν η γενιά αυτή έχει λιγότερες ευθύνες, η καμπούρα της είναι φανερή απ'το διάστημα.
Ποτέ δε μ'αρεσε φοβερά ο Ρίτσος. Όμως έχει πει μια φράση που δε γίνεται να συνοψίσει καλύτερα αυτό που προσπαθώ να πω.
"Από την πληγή μου κοίταξα, του κόσμου την πληγή".
Μέσα από εμάς θα έρθει η λύτρωση, όπως ήρθε και η καταστροφή.
Μέσα από τον ατελή εαυτό μας, με τη φθαρτή ομορφιά, ας δώσουμε ένα χέρι βοηθείας, ένα γιατρικό, στον κόσμο.
Στην Ισλανδία όλοι θα ξέρετε τι συνέβη. Χάσανε τη γη κάτω απ'τα πόδια τους και όμως ανέκαμψαν. Αλλά πρώτα βάλανε φυλακή τον πρωθυπουργό τους. Πάλι, εμείς δε φταίμε; Οι Ισλανδοί είναι πιο έξυπνοι; Και ξανά, θα μου πει κάποιος, μα έχουν οι δικοί μας παραθυράκια στο νόμο, μια διεφθαρμένη δικαιοσύνη κλπ. Όμως είμαι κάθετος ότι η λειτουργία μιας κοινωνίας είναι αλάνθαστος καθρέφτης των ίδιων των ανθρώπων. Δεν αμφισβητείται αυτό. Στην κοινωνία των αγγέλων δε βασιλεύει ο σατανάς. Στην αρχαία Αθήνα που όλοι την έχουμε περί πολλού, σκεφτείτε τι επιπέδου άνθρωποι απαρτίζαν αυτή την κοινωνία. Αυτό που θέλω όμως κυρίως να τονίσω είναι η στάση μας απέναντι στα πράγματα. Στεκόμαστε μπροστά από τον καθρέφτη μας και νομίζουμε ότι βλέπουμε το γείτονα. Όταν μοιράζουν ευθύνες εμείς κάνουμε τους κινέζους. Ακόμα και αν η γενιά αυτή έχει λιγότερες ευθύνες, η καμπούρα της είναι φανερή απ'το διάστημα.
Ποτέ δε μ'αρεσε φοβερά ο Ρίτσος. Όμως έχει πει μια φράση που δε γίνεται να συνοψίσει καλύτερα αυτό που προσπαθώ να πω.
"Από την πληγή μου κοίταξα, του κόσμου την πληγή".
Μέσα από εμάς θα έρθει η λύτρωση, όπως ήρθε και η καταστροφή.
Μέσα από τον ατελή εαυτό μας, με τη φθαρτή ομορφιά, ας δώσουμε ένα χέρι βοηθείας, ένα γιατρικό, στον κόσμο.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου