Αλλά όσο και να λέω, όσο και να φωνάζω, όσο και να βρίζω και να αγχώνομαι, στο τέλος καθώς επιστρέφω για σπίτι, έτσι κολλημένος στο τζάμι του μετρό, ενας στίχος θα μου καρφιτσώνεται πάντα.
"Είναι ωραία η ζωή παρ' όλα αυτά, παιδιά,
μα πόσο λίγη.."
Όταν πεθάνω, σκαλίστε το από πάνω μου, παρακαλώ.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου