Θέλω να δώσω ένα δώρο στην κοπέλα μου και να μην είμαι καθόλου σίγουρος αν θα τής αρέσει. Θέλω να πω ένα ανέκδοτο στον κολλητό μου και να μην είμαι καθόλου σίγουρος για το αν θα γελάσει. Θέλω να κάνω μια δουλειά και να μην είμαι καθόλου σίγουρος για τον αν θα ευχαριστηθεί το αφεντικό μου. Είναι λίγο βαρετό να ξέρεις τι αρέσει στον καθένα και απλά να είναι στο χέρι σου το αν θα τού το δώσεις. Νιώθεις σαν μικρός θεός, που μπορεί να παίζει με τα αισθήματα των άλλων.
Νιώθεις πολύ μικρός θνητός, όταν νομίζουν ότι σε ξέρουν τόσο καλά που σού κάνουν μόνο δώρα που θα σού αρέσουν. Επίσης είναι βαρετό το να διατηρείς το ίδιο χιούμορ με τους φίλους σου, και είναι εξαιρετικά μικροαστικό το να παράγεις την ίδια εργασία συνεχώς, αυτήν που θα ικανοποιήσει τους ανωτέρους σου.
Θέλω να ζω την έκπληξη. Να αλλάζω άλλους και να με αλλάζουν άλλοι. Να μού πετάνε καινούρια πράγματα μπροστά μου, και σαν μωρό να τα παίρνω και να τα περιεργάζομαι. Να μαθαίνω καινούρια μονοπάτια, να μαθαίνω τον εαυτό μου πιο καλά. Θέλω να μην φυλάω, σαν κόρη οφθαλμού, κανένα από τα υπάρχοντά μου. Γιατί όσο πιο πολλά αντικείμενα έχει κανείς, τόσο πιο δυστυχισμένος είναι. Τόσο λιγότερο αγαπάει τον εαυτό του, γιατί εξαρτάται από εκείνα. Και εγώ το μόνο που θέλω, είναι να με αγαπήσω. Να με αγαπήσω τόσο πολύ, που κανείς και τίποτα δεν θα μπορεί να με ενοχλήσει ποτέ ξανά.
Και τότε, θα μπορώ να πω και το πιο αληθινό μου "σ' αγαπώ" σε εσένα.
Νιώθεις πολύ μικρός θνητός, όταν νομίζουν ότι σε ξέρουν τόσο καλά που σού κάνουν μόνο δώρα που θα σού αρέσουν. Επίσης είναι βαρετό το να διατηρείς το ίδιο χιούμορ με τους φίλους σου, και είναι εξαιρετικά μικροαστικό το να παράγεις την ίδια εργασία συνεχώς, αυτήν που θα ικανοποιήσει τους ανωτέρους σου.
Θέλω να ζω την έκπληξη. Να αλλάζω άλλους και να με αλλάζουν άλλοι. Να μού πετάνε καινούρια πράγματα μπροστά μου, και σαν μωρό να τα παίρνω και να τα περιεργάζομαι. Να μαθαίνω καινούρια μονοπάτια, να μαθαίνω τον εαυτό μου πιο καλά. Θέλω να μην φυλάω, σαν κόρη οφθαλμού, κανένα από τα υπάρχοντά μου. Γιατί όσο πιο πολλά αντικείμενα έχει κανείς, τόσο πιο δυστυχισμένος είναι. Τόσο λιγότερο αγαπάει τον εαυτό του, γιατί εξαρτάται από εκείνα. Και εγώ το μόνο που θέλω, είναι να με αγαπήσω. Να με αγαπήσω τόσο πολύ, που κανείς και τίποτα δεν θα μπορεί να με ενοχλήσει ποτέ ξανά.
Και τότε, θα μπορώ να πω και το πιο αληθινό μου "σ' αγαπώ" σε εσένα.
2 σχόλια:
μα συγκινήθηκα:|
έχεις τόσο δίκιο,πραγματικά.
ξέρεις,όταν κάνεις τα πάντα για να ευχαριστήσεις τους άλλους,στο τέλος καταλήγεις να είσαι ένας άλλος άνθρωπος.αλλοτριώνεσαι.οπότε,είναι προτιμότερο να είσαι πάντα ο εαυτός σου ό,τι κι αν αυτό σημαίνει! =)
Έχεις πολύ δίκιο και συμφωνώ με το απο πάνω comment.
Επίσης,επιτέλους κάποιος το είπε,για να αγαπήσουμε το συνανθρωπό μας,πρέπει πρώτα να αγαπήσουμε τους ίδιους μας τους εαυτούς.Άμα δεν μας αποδεχόμαστε και δεν μας αγαπήσουμε με τα λάθη και τις αδυναμίες μας,πώς θα αγαπήσουμε τον άλλον?τον "ξένο" αμα θες...
Καλησπέρα!
Δημοσίευση σχολίου