παζλ

15 Απρ 2012

Όποιος πιστεύει ότι είναι ον μονογαμικό, έχει πρόβλημα.

Είμαστε πολυγαμικοί, εμείς οι μεταπίθηκοι. Και δεν εννοώ μόνο στο σεξ. Είμαστε πολυγαμικοί στα συναισθήματά μας. Γιατί να σού λένε "δεν γίνεται να είσαι ερωτευμένος με 2 κοπέλες"; Γιατί δεν γίνεται; Εγώ θέλω και με τις 2 να πηγαίνω βόλτα χεράκι-χεράκι, να βλέπουμε ταινίες στον καναπέ και να κοιμόμαστε αγκαλιά, αφού έχουμε κάνει σεξ. Και με τις 2, αλλά και με άλλες 22 φαντάζομαι. Και δεν θα κοροιδεύω καμία τους. Με όλες θα μπορούσα να είμαι ειλικρινής και να περνούσαμε καλά. Ο καθένας έχει τα δικά του χαρακτηριστικά που τον κάνει διαφορετικό από τον άλλον. Άρα δεν μπορώ να συγκρίνω 2 ανόμοια πράγματα. Η μία έχει γαμάτο χιούμορ, ή άλλη είναι πολύ τρυφερή. Ποιο προσόν κερδίζει; 

Θα μού πουν ότι πρέπει να επιλέξω. Δεν γίνεται να είσαι με πάνω από μία γκόμενα. Ναι, δεν γίνεται επειδή έτσι είναι η κοινωνία μας. Δεν νομίζω να είναι στο dna μας. Πάντως, γίνεται να είσαι ερωτευμένος με πολλούς ανθρώπους ταυτόχρονα. Όπως γίνεται να είσαι πολύ φίλος με πολλούς φίλους ταυτόχρονα. Και μπορεί στον έρωτα να θέλεις να είσαι ο μοναδικός για τον άλλον και να θέλεις να τον κατακτάς συνέχεια, αλλά και στη φιλία οι ψιλοΐδιοι κανόνες ισχύουν, αν το καλοσκεφτείς.

Επίσης θα μού πεις, "θα ήθελες αυτές να ήταν ερωτευμένες και με εσένα και με κάποιον άλλον ταυτόχρονα;" Μπορεί ναι. Μπορεί όχι. Δεν έχει σημασία. Δεν λες "είμαι μονογαμικός για να είναι και η σύντροφός μου μονογαμική". Η σύντροφός σου είναι πολυγαμική, το ίδιο και εσύ. Απλά δέξου το. Όλα τα αλλα είναι κανόνες στο μυαλό μας, ηθική και εγωισμοί.

Δεν είμαστε ένα συγκεκριμένο πράγμα. Δεν έχουμε ένα barcode που θα μας σκανάρει η υπάλληλος στο super market και θα φανούν στην οθόνη τα ακριβή χαρακτηριστικά μας. Είμαστε κάτι εύπλαστο και ευμετάβλητο και πολύ φλου. Σήμερα είμαστε μαλάκες, αύριο δεν είμαστε. Εξαρτιόμαστε από ό,τι μας περιβάλλει στο 100%. Αλλάζουμε σύμφωνα με τους γύρω μας. Γι' αυτό το λόγο, δεν μπορώ να δεχτώ ότι με μόνο έναν άνθρωπο, μού επιτρέπεται, να είμαι ερωτευμένος. Δεν μπορώ να δεχτώ αυτή την αηδία: "η γυναίκα της ζωής μου", ή "το άλλο μου μισό". Αυτό με προσβάλλει. Δεν υπάρχει ένας άνθρωπος να είναι το μισό μου. Δεν είμαι μπαταρία που ψάχνει μία ακόμα ίδια για να δουλέψει το τηλεκοντρόλ. Είμαι ένα παζλ, που μού λείπουνε χιλιάδες συγκεκριμένα κομμάτια και τα χρειάζομαι όλα, για να ολοκληρωθώ.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου