Κι όμως ο καιρός πέρασε και η φυσική σου παρουσία εξασθένησε.
Χάθηκε. Κι όσο κι αν τότε αρνούμουν να δεχθώ το "μάτια που δεν βλέπονται, γρήγορα λησμονιούνται", σε κοίταξα στα μάτια και μέσα τους δεν είδα τίποτα από την γυναίκα που ερωτεύτηκα.
Είναι σαν τα συναισθήματά μου για σένα να τα έφαγε ο σκόρος. Γιατί ακόμη πονάω για εκείνον τον καιρό. Ακόμη νιώθω πίκρα που κάτι τόσο μεγάλο (για μένα) τελείωσε έτσι άδοξα.
Έλα όμως που ακόμη και με σένα, την αιτία του πόνου, μπροστά μου δεν αλλάζει τίποτα;
Δεν μπορείς να με επηρρεάσεις.
Ούτε καν να μου ξυπνήσεις αναμνήσεις... το κενό είναι αγεφύρωτο.
Χάθηκε. Κι όσο κι αν τότε αρνούμουν να δεχθώ το "μάτια που δεν βλέπονται, γρήγορα λησμονιούνται", σε κοίταξα στα μάτια και μέσα τους δεν είδα τίποτα από την γυναίκα που ερωτεύτηκα.
Είναι σαν τα συναισθήματά μου για σένα να τα έφαγε ο σκόρος. Γιατί ακόμη πονάω για εκείνον τον καιρό. Ακόμη νιώθω πίκρα που κάτι τόσο μεγάλο (για μένα) τελείωσε έτσι άδοξα.
Έλα όμως που ακόμη και με σένα, την αιτία του πόνου, μπροστά μου δεν αλλάζει τίποτα;
Δεν μπορείς να με επηρρεάσεις.
Ούτε καν να μου ξυπνήσεις αναμνήσεις... το κενό είναι αγεφύρωτο.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου