ονειρεύομαι κι ελπίζω και πεθαίνω ήπια.

                   

 Σ΄ έναν κόσμο γυάλινο κι αποστειρωμένο
ήσυχα τις μέρες μου περνώ
πάνε χρόνια που έπαψα να σε περιμένω
πάνε χρόνια που για σένα ζω.



Μείναμε φτωχότεροι.
Σ'ευχαριστώ για όσα μου έμαθες, Άλκη Αλκαίου.