Εποχές ολόκληρες χωρίς έρωτα. Τα κορμιά ιδρώνουν και ξεϊδρώνουν μόνα τους και το κρεβάτι φαντάζει πολύ μεγάλο. Αδύνατο να μοιραστεί, ειδικά σε χάδια τόσο μικρά που δεν αξίζουν να ξεκουράζονται στα πολύχρωμα μαξιλάρια.
Μόνος μου και όταν πέφτω για ύπνο, μόνος μου και το πρωί. Άντε να μου κάνουν καμμιά φορά παρέα στη μέση της νύχτας, μιά δυό στιγμές του παρελθόντος, τότε που το διπλό κρεβάτι γινόταν αυτοσχέδια βαρκούλα για τα όνειρα, τα λόγια, τα φιλιά. Δεν έμπαζε νερό από πουθενά.
Και εμείς οι πειρατές, που κρύβονταν κάτω απ'τα σκεπάσματα.
Αυτά είναι τα βιώματα μου, χωρίς ίχνος από έρωτες της συνήθειας.
Πενθώ για τις στιγμές που παγιδεύονται σε σκοτεινά κελιά συμβατικών ερώτων.
Μόνος μου και όταν πέφτω για ύπνο, μόνος μου και το πρωί. Άντε να μου κάνουν καμμιά φορά παρέα στη μέση της νύχτας, μιά δυό στιγμές του παρελθόντος, τότε που το διπλό κρεβάτι γινόταν αυτοσχέδια βαρκούλα για τα όνειρα, τα λόγια, τα φιλιά. Δεν έμπαζε νερό από πουθενά.
Και εμείς οι πειρατές, που κρύβονταν κάτω απ'τα σκεπάσματα.
Αυτά είναι τα βιώματα μου, χωρίς ίχνος από έρωτες της συνήθειας.
Πενθώ για τις στιγμές που παγιδεύονται σε σκοτεινά κελιά συμβατικών ερώτων.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου