συγχρονισμός

Απόψε είχα σχέδια να κάτσω μπροστά από την τηλεόραση και το λαπτοπ και να χαζεύω μια το ένα, μια το άλλο. Δεν ήθελα να βγω έξω, ούτε να δω κανέναν. Δεν ήμουν καλά. Με πήρε τηλέφωνο ένας φίλος και μού 'πε ότι ούτε αυτός ήταν καλά και ήθελε να μιλήσει. Χωρίς δεύτερη σκέψη, τού είπα να έρθει να τα πούμε. Μέχρι να φτάσει, σκεφτόμουν ότι στην κατάσταση που ήμουν, αν άκουγα έναν ακόμα να μού λέει για το πόσο χάλια είναι η ζωή, ίσως με έκανε χειρότερα. Αν ήταν αν βρεθώ με κάποιον, τουλάχιστον ας μού έλεγε για πράγματα χαρούμενα, πράγματα να με έκαναν να ξεχαστώ.

Ήρθε. Μού είπε τα δικά του βάσανα, τού είπα κι εγώ τα δικά μου. Ξανά αυτός τα δικά του σε άλλον τομέα, ξανά εγώ τα δικά μου σε άλλον τομέα. Γενικά οι ζωές μας είναι ψιλοχάλια και γι' αυτό τα βρίσκαμε και συμφωνούσαμε σε όλα. Και ενώ φανταζόμουν ότι θα ήταν μια θεόμαυρη νύχτα μες στην κατάθλιψη, σιγά σιγά αρχίσαμε να πετάμε συμβουλές ο ένας για τον άλλον, να ρίχνουμε ιδέες για το τι μπορούμε να αλλάξουμε και σκεφτόμασταν τι να κάνουμε για να βγούμε από το αδιέξοδο. Λίγο πριν αποχαιρετηθούμε, είπαμε να πάμε μια μέρα σουπερ μάρκετ να πάρουμε διάφορα αλκοολούχα και να φτιάξουμε κοκτέιλς.  Δεν το λες και λύση της σωτηρίας μας, αλλά το λες πλάνο, υπόσχεση, ένα αύριο. 

Τώρα σκέφτομαι, ότι αν είχε έρθει μες στην τρελή χαρά, μού έλεγε το πόσο γαμάτα τα πάει με την κοπέλα του και το πόσο ευχαριστημένος είναι στη δουλειά του, θα χαιρόμουν σαφώς, αλλά δεν θα είχαμε τόσο συγχρονισμένη κουβέντα. Δεν θα νιώθαμε τόσο πολύ ο ένας τον άλλον. Ίσως εγώ να μην ήθελα να τον ρίξω με τα προβλήματά μου και να μην μιλούσα τόσο πολύ για μένα. Ή ίσως κι εγώ να μην είχα βοηθηθεί, όσο τώρα. 

Δεν το γενικεύω. Δεν εννοώ ότι πρέπει οι σωστοί οι φίλοι να είναι πάντα στην ίδια κατάσταση. Ούτε ότι αν ο ένας είναι στα πάνω του και ο άλλος στα κάτω του, δεν υπάρχει ουσιαστική κουβέντα και φιλία. Απλά είναι αλλιώς, να είστε στην ίδια φάση την ίδια στιγμή.

Τελικά καλύτερα που ήρθε. Γιατί αν έμενα μόνος, ή θα έμενα στα ίδια ή θα τρελαινόμουν. Μόνος να γινόμουν καλά, δεν μού έχει τύχει ποτέ. Και δεν ξέρω κι αν συμβαίνει γενικά στη ζωή αυτό.