πωλείται ναργιλές

Όταν δεν περνάς καλά, όταν νιώθεις ότι πνίγεσαι, όταν έχεις τόσο βαθιά μέσα σου την επιθυμία να αλλάξεις ζωή, τότε έχει έρθει η στιγμή να το κάνεις. Μόνο ένας ηλίθιος κάνει τα ίδια πράγματα, και περιμένει διαφορετικό αποτέλεσμα, σωστά; Κι εγώ θα αλλάξω. Δεν θα αντέξω ούτε ένα αυτοκτονικό βράδυ ακόμα. Γιατί ξέρω ότι η ζωή είναι μικρή και πανέμορφη. Την θυμάμαι να είναι έτσι, μου έχει φερθεί πολύ γλυκά στο παρελθόν, και κάνω όνειρα να την ξανασυναντήσω το ίδιο όμορφη, σύντομα.

Θα φτιάξω την διάθεση και την αυτοπεποίθησή μου. Ήδη έχω 3 μέρες που ξεκίνησα να προσέχω την διατροφή μου. Είναι κάτι που με στεναχωρεί όποτε με βλέπω. Θα το αλλάξω, λοιπόν. Το έχω καταφέρει και πιο παλιά. Έχω 5 μέρες που παίζω μπάσκετ. Ήταν κάτι που το έβλεπα στον ύπνο μου τα τελευταία χρόνια. Τόσο νοσταλγικό όνειρο. Δεν πίστευα ποτέ ότι θα ξαναζήσω την στιγμή που τρέχω, που κάνω λέι-απ, που νιώθω αθλητής. Και όμως, προχτές έβαλα πάνω από 5 τρίποντα.

Θα βαρεθώ; Θα κουραστώ; Πάρα πολύ πιθανό, αλλά τι; Αυτή την στιγμή είναι επιτακτική ανάγκη να αλλάξω. Είναι μονόδρομος. Το κάνω γιατί δεν έχω άλλη επιλογή. Αν στο μέλλον πεθυμήσω την παλιά μου ζωή, θα επιστρέψω. Δεν έγινε και κάτι. Αλλά η πιθανή αθέτηση των στόχων μου δεν είναι λόγος να μην κάνω την προσπάθειά μου.

Τι άλλο σε χαλάει; Με ρωτάω συνεχώς. Με χαλάει το πολύ άλκοόλ και ο πολύς ναργιλές. Δεν θέλω να εξαρτιέμαι από καμία ουσία. Είτε είναι τζιν, είτε καπνός, είτε πατάτες τηγανητές. Δεν θέλω να θυσιάζω το πρωινό μου για χάρη ενός χανγκόβερ. Θέλω να ξυπνάω νωρίς και να είμαι παραγωγικός. Έχω πολλά όνειρα και ιδέες μέσα μου, αλήθεια. Θέλω να νιώθω δυνατός ψυχολογικά αλλά και σωματικά για να τα πραγματοποιήσω.

Τον τελευταίο μου καπνό τον αγόρασα κάπου στις 10 Αυγούστου. Από τότε έχω κάνει 4-5 τσιγαράκια-τράκες. Αυτό είναι ένα περίπου ποσοστό που θέλω να κρατήσω από εδώ και μπρος. 4-5 ποτάκια και 1-2 ναργιλέδες, μια Παρασκευή ή ένα Σάββατο. Σαν χαλάρωση, σαν αποφόρτιση ύστερα από μία γεμάτη και δημιουργική εβδομάδα. Δεν θέλω να αγχώνομαι αν θα βγάλω καρκίνο στον πνεύμονα, ούτε αν θα χαλάσει το συκώτι μου. Αυτές οι σκέψεις είναι οι χειρότερές μου φοβίες και ένας σημαντικός λόγος που δεν είμαι καλά. Και αφού το λένε οι επιστήμονες επίσημα πια, ο ναργιλές είναι πολύ πιο επιβλαβής από το τσιγάρο, εμείς γιατί εθελοτυφλούμε; Όποτε μάς συμφέρει πιστεύουμε τους επιστήμονες;

Όποτε βλέπω τη μαμά μου να καπνίζει στεναχωριέμαι. Και όποτε την ακούω να βήχει, μαυρίζει η ψυχή μου. Γιατί το κάνει αυτό; Αναρωτιέμαι. Δεν με σκέφτεται καθόλου εμένα; Αλλά κι εγώ κάνω τα ίδια. Και πολλές φορές κάνω την θλιμμένη σκέψη: Αν μια μέρα η μαμά μου αρρώσταινε στα πνευμόνια (όπως έχασα και τους 2 μου παππούδες από αυτό), θα μετάνιωνα αιωνίως που δεν της είχα πει έστω κάτι, όταν την έβλεπα με το τσιγάρο στο χέρι; Αν πάθω εγώ κάτι στο μέλλον, θα μετανιώνω που αυτή την στιγμή ενώ γνωρίζω το κακό, μένω αναβλητικός και στρουθοκαμηλίζω;

Δεν υπάρχει κανένας λόγος να συνεχιστεί αυτή η ζωή που κάνω. Από όποια σκοπιά κι αν το δεις. Δεν μού προσφέρει τίποτα καλό. Και δεν φοβάμαι. Με τους φίλους μου θα βρούμε τρόπους και θα περνάμε το ίδιο, και καλύτερα.



Προς κάθε ενδιαφερόμενο: Πωλείται ναργιλές, αξίας ανεκτίμητης.