δεν άντεξα

1 Οκτ 2012

Βρε γελοία μου σε πήρα χτες και δεν έκανες καν τον κόπο να με ξαναπάρεις οταν σου έκλεισε. Χαζό, να τα προσέξεις τα θέματα με την ευγένεια σου και ειδικά σε ανθρώπους που αγαπάς. Στεναχωριέται ρε ο άλλος. Μέτα από λόγια, τραγούδια στα πράσσειν άλογα, βλέμματα και λοιπά tongue είχα αποφασίσει (και δεν ήταν εύκολο :P) να σε ακούσω όταν θα ερχόσουνα να μου μιλήσεις. Δεν ξέρω τι όνειρα ή σκέψεις έχεις για το μέλλον, τι θα ήθελες για αυτή, την επόμενη ή την μεθεπομενη χρονιά. Ή ακόμα πως ονειρεύεσαι τη ζωή σου. Είπες ότι θα κάτσεις Αθήνα για μένα. Δε θέλω να κάτσεις πουθενά για μένα. Θέλω να είσαι γεμάτη, ευτυχισμένη και να περνάς γαμάτα smile. Σε παίρνω τηλέφωνα γιατί θέλω να είσαι κοντά στη ζωή μου και όχι απαραίτητα χαζογκομενικά. Θα περιμένω καμμιά δυό μέρες ακόμα αν αποφασίσεις να ανοίξεις το χαζό το κεφαλάκι σου tongue. Εσύ ξέρεις τι θέλεις. Αλλιώς τι να πω, ας μας φάει η ξενιτιά.
Ο γελοίος σου.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου