Τίποτα δε διάλεξα

Δεν το διάλεξα να σ'αγαπώ. Απλά δε γινόταν αλλιώς.
Χάνω το χρόνο τελευταία, έχω κάτι ταχυπαλμίες, κάτι ξεσπάσματα που πνίγονται στη σιωπή.
Και σενάρια, σεναρίων, ώ σενάρια. Για σένα, για μένα, το γείτονα, τους τρείς μας, δεν ξέρω, ότι να'ναι. Υποθέσεις που και τα όνειρα μου τις απορρίπτουν ως επιστημονική φαντασία. Έχω παλαβώσει. Και δε θα παραπονιόμουν καθόλου, αν δεν είχα να αντιμετωπίσω τα ,δυστυχώς, μεγάλα διαστήματα λογικής, πάλης, σκέψης και όχι παραίτησης απ'αυτόν τον κόσμο.