μπορεί και όχι

Συζητούσα πρίν αρκετές μέρες με την κοπέλα μου.
Είμασταν ξαπλωμένοι και αναπωλούσαμε τα τελευταία κοινά μας χρόνια, ανάμεσα στις πολλές και όμορφες αναμνήσεις μας, θυμηθήκαμε και κάποιες δύσκολες στιγμές (καυγαδες,χωρισμούς,στεναχώριες).
Εκεί ακριβώς μου λέει με ίχνος ούτε κακίας, ούτε τσατίλας, ούτε τίποτα τέτοιο, απολύτως νυφάλια "Αγάπη μου, σ'αγαπάω τόσο πολύ που δεν αντέχω να σε στενοχωρώ. Πονάει η καρδιά μου και μόνο στη σκέψη ότι μπορεί να σε κάνω δυστυχισμένο. Πραγματικά εύχομαι να μη σε είχα γνωρίσει ποτέ. Να μην ήξερα την υπαρξή σου."

Δεν τσατίστηκα. Μπορεί να έχει δίκιο. Καλύτερα να ζείς με την άγνοια ύπαρξης κάποιου παρά με την δυστυχία της απουσίας του!