μ' ακούς;

Την άκουγα να μού μιλάει για τη ζωή της και το πώς περνάνε οι μέρες της. Κάπου εκεί μού ανέφερε τυχαία ότι χάλασαν τα ακουστικά της και τσιγκουνευόταν να δώσει τόσα χρήματα να πάρει καινούρια. Ύστερα συνέχισε να μού λέει για τα καλοκαιρινά σχέδιά της κι εγώ το μόνο που σκεφτόμουν ήταν από ποιον δρόμο να πάω, μόλις κλείναμε το τηλέφωνο, ώστε να βολεύει το ATM και το μαγαζί με τα ηλεκτρικά είδη.

Κλείσαμε, πέταξα μια μπλούζα πάνω μου και βγήκα σχεδόν τρέχοντας. Πήγα στο μαγαζί, πήρα τα ακουστικά και έτρεξα στο ταχυδρομείο. Ήταν 8 παρά 5 και έκλεινε 8.
- "Πότε θα φτάσει;"
- "Ε, από Δευτέρα"
- "Άυριο, δεν γίνεται;", εννοώντας, σήμερα, Παρασκευή.
- "Έ, έχουμε κλείσει"

Εκεί πετάχτηκε μια τόσο όμορφη κοπελίτσα και αφού είχε δει στο πρόσωπό μου πόσο το ήθελα, μού είπε:

- "Θα τη συμπληρώσεις γρήγορα-γρήγορα την αίτηση;"
- "Ουυυ.. τσακ μπαμ!"

Και πήρα στυλό και άρχισα τα ορνιθοσκαλίσματα πάνω στην αίτηση. Φοβόμουν μήπως δεν βγάλει άκρη ο ταχυδρόμος.

"Μπορώ παρακαλώ να έχω και ένα χαρτάκι να γράψω μια-δυο λεξούλες;"


Μού χαμογέλασε και μού έδωσε. Έγραψα και το κάπως γλυκό σημειωματάκι μου, τα φακέλωσα όλα μαζί και τα έδωσα στην κοπέλα, περασμένες 8.

Μού χαμογέλασε ξανά τόσο όμορφα. Ήθελα να της πω πόσο όμορφη κοπέλα ήταν, ανάμεσα στα τόσα ευχαριστώ μου, επειδή την είχα κρατήσει παραπάνω στη δουλειά της. Ήθελα να της το πω. Να δεις που μια μέρα, θα αποκτήσω αυτό το θάρρος και θα το λέω στους ανθρώπους όταν το βλέπω. Άντρες και γυναίκες. "Είστε όμορφοι".

Σήμερα το μεσημέρι, διηγήθηκε στην κολλητή της το περιστατικό, κι εκείνη δάκρυσε. Κι εγώ δάκρυσα λίγο καθώς περνούσα το κατώφλι των ΕΛΤΑ. Γιατί δεν ήταν τίποτα σπουδαίο σαφώς, αλλά δεν βρίσκω και καλύτερο σκοπό για να σπαταλήσω τα χρήματά μου, καλύτερο τρόπο να περάσω το απόγευμά μου και καλύτερο θέμα για να γράψω σήμερα.



υ.γ. Μπορεί να τα χρειαστείς αυτά τα ακουστικά, γιατί σ' αγαπάω. Μ' ακούς;