Είχα ξεχάσει πως είναι να μεθάς με κρασί. Εντάξει και λίγο μπίρα για σβήσιμο. Kαι λίγη ρετσίνα για το σβήσιμο του σβησίματος. Χορεύοντας ζεϊμπέκικα για τα χρόνια που θα έρθουν. Μέσα στο σεβντά που χρωματίζει ολόκληρες ζωές. Σκέφτομαι πως δε θα είμαι μόνος πιά. Και άλλοι θα είναι σκυθρωποί, απεγνωσμένοι, απαισιόδοξοι. Θα σκύβουμε το κεφάλι μαζί. Οι υπόλοιποι για την οικονομική κρίση, εγώ, χωρίς να το πω σε κανένα, για αυτήν. Ήρθε ο κόσμος στα μέτρα μου επιτέλους.
Τι να της έλεγα. Ευχαριστώ ή παρακαλώ. Για όλη αυτή την αγάπη. Αλλά δε χωράει πληρωμή.
Καμμία λέξη. Όταν δύο άνθρωποι έχουν την ανάσα του άλλου για βραβείο, τα έχουν μάλλον καταφέρει.
(από τις σημειώσεις στη Χαρτοπετσέτα)
Τι να της έλεγα. Ευχαριστώ ή παρακαλώ. Για όλη αυτή την αγάπη. Αλλά δε χωράει πληρωμή.
Καμμία λέξη. Όταν δύο άνθρωποι έχουν την ανάσα του άλλου για βραβείο, τα έχουν μάλλον καταφέρει.
(από τις σημειώσεις στη Χαρτοπετσέτα)
3 σχόλια:
Με κατάνυξη - Ντίνος Χριστιανόπουλος
Έλα να ανταλλάξουμε κορμί και μοναξιά.
Να σου δώσω απόγνωση, να μην είσαι ζωό,
να μου δώσεις δύναμη να μην είμαι ράκος·
να σου δώσω συντριβή, να μην είσαι μούτρο,
να μου δώσεις χόβολη, να μην ξεπαγιάσω.
Κι ύστερα να πέσω με κατάνυξη στα πόδια σου,
για να μάθεις πια να μην κλοτσάς.
PS:Χρωστάω ένα Jack αλλά δεν αργούν οι μέρες.
~Όταν δύο άνθρωποι έχουν την ανάσα του άλλου για βραβείο, τα έχουν μάλλον καταφέρει.
μ'αρέσει και αυτή η ανάρτηση!
πράμα δε χρωστάς. Την παρέα σου μόνο...:)
thanks..
Δημοσίευση σχολίου