Καλή ήταν η ζωή του και τώρα, δεν είχε σπουδαίο παράπονο, αλλά κάτι συνεχώς τού έλειπε. Κάτι από το καταραμένο εκείνο ρομαντικό παρελθόν του. Αντικειμενικά τα πράγματα ήταν καλύτερα τώρα, βέβαια. Είχε δουλειά, είχε γκόμενα, είχε δικό του σπίτι. Αλλά κάτι τού έλειπε.
Ξύπνησε το επόμενο πρωί, πήγε σε ένα μεσιτικό γραφείο και σκότωσε το διαμέρισμά του. Χωρίς πολλή χαρτούρα, πήρε αρκετά μετρητά, πήρε και το τρένο και ανηφόρησε προς τα πάνω. Πήγε στον παλιό του σπιτονοικοκύρη και προσφέροντάς του τα διπλά, τού ζήτησε να ξανανοικιάσει εκείνο το παλιό σπίτι. Παραξενεμένος πολύ ο αφεντικός, αλλά μετά από λίγο, δέχτηκε.
Δύο μέρες μετά ξαναπερνούσε εκείνο το κατώφλι. Φοιτητικό διαμέρισμα, κατώτερο από το δικό του που μόλις είχε πουλήσει. Όμως το ένιωθε πιο σπίτι του. Είχε ζήσει τόσα και τόσα εδώ. Ακόμα άκουγε κλάματα στα πατώματα και χτυπήματα από γέλια στους τοίχους.
Δεν είχε σκοπό να κάνει καμία ανακαίνιση. Ήθελε να το θυμάται όπως ήταν. Ήθελε να ξανακοιμηθεί στο ίδιο δωμάτιο και να τον ξυπνήσει η γειτόνισσα με την δυνατή της μουσική. Να ακούει τους άρρωστους φιλάθλους από απέναντι, και η ζέστη να κολλάει πάνω του. Χαιρόταν με όλα αυτά. Χαιρόταν που κατάφερε να πάει κόντρα στη φθορά του χρόνου.
Τα είχε καταφέρει. Το πλήρωσε διπλάσια, αλλά τα κατάφερε. Δεν άφησε τα χρόνια να περάσουν. Ήταν θέμα οικονομικών και το χειρίστηκε ρεαλιστικά. Τώρα κάτι ακόμα έμενε. Να ξανακαλέσει το πρόσωπο, να έρθει κι εκείνη εκεί, στην παλιά φωλιά τους. Δεν δυσκολεύτηκε πολύ. "Σού έχω μια έκπληξη, έλα στο παλιό μας σπίτι". Και μόνο η περιέργεια ήταν αρκετή για να ξαναβρεθεί μπροστά στην πόρτα εκείνου του σπιτιού.
Την πέταξε στο πρόχειρο κρεβάτι, την αγκάλιασε όσο σφιχτά είχε σφίξει ποτέ άνθρωπο, και ένιωσε περήφανος. Γιατί είχε πετάξει από πάνω του εκείνη την φριχτή ταμπέλα. Κανείς δεν θα τολμούσε πλέον να τον ξαναπεί αναμνησιολάγνο. Είχε καταφέρει να ξαναγυρίσει στο σημείο ακριβώς, στο οποίο είχε σταματήσει να ζει.
Πολλές φορές η ζωή είναι μονόπολη. Μαζί με τα ανεκτίμητης αξίας συναισθήματα, η ζωή είναι και θέμα χρημάτων, είναι και θέμα ρίσκου επενδύσεων, και των όποιων λογικών επιλογών κάνουμε. Η οικονομία είναι πολύ παράξενο πράγμα, και μπορεί να αγοράσει την αγάπη.
Ξύπνησε το επόμενο πρωί, πήγε σε ένα μεσιτικό γραφείο και σκότωσε το διαμέρισμά του. Χωρίς πολλή χαρτούρα, πήρε αρκετά μετρητά, πήρε και το τρένο και ανηφόρησε προς τα πάνω. Πήγε στον παλιό του σπιτονοικοκύρη και προσφέροντάς του τα διπλά, τού ζήτησε να ξανανοικιάσει εκείνο το παλιό σπίτι. Παραξενεμένος πολύ ο αφεντικός, αλλά μετά από λίγο, δέχτηκε.
Δύο μέρες μετά ξαναπερνούσε εκείνο το κατώφλι. Φοιτητικό διαμέρισμα, κατώτερο από το δικό του που μόλις είχε πουλήσει. Όμως το ένιωθε πιο σπίτι του. Είχε ζήσει τόσα και τόσα εδώ. Ακόμα άκουγε κλάματα στα πατώματα και χτυπήματα από γέλια στους τοίχους.
Δεν είχε σκοπό να κάνει καμία ανακαίνιση. Ήθελε να το θυμάται όπως ήταν. Ήθελε να ξανακοιμηθεί στο ίδιο δωμάτιο και να τον ξυπνήσει η γειτόνισσα με την δυνατή της μουσική. Να ακούει τους άρρωστους φιλάθλους από απέναντι, και η ζέστη να κολλάει πάνω του. Χαιρόταν με όλα αυτά. Χαιρόταν που κατάφερε να πάει κόντρα στη φθορά του χρόνου.
Τα είχε καταφέρει. Το πλήρωσε διπλάσια, αλλά τα κατάφερε. Δεν άφησε τα χρόνια να περάσουν. Ήταν θέμα οικονομικών και το χειρίστηκε ρεαλιστικά. Τώρα κάτι ακόμα έμενε. Να ξανακαλέσει το πρόσωπο, να έρθει κι εκείνη εκεί, στην παλιά φωλιά τους. Δεν δυσκολεύτηκε πολύ. "Σού έχω μια έκπληξη, έλα στο παλιό μας σπίτι". Και μόνο η περιέργεια ήταν αρκετή για να ξαναβρεθεί μπροστά στην πόρτα εκείνου του σπιτιού.
Την πέταξε στο πρόχειρο κρεβάτι, την αγκάλιασε όσο σφιχτά είχε σφίξει ποτέ άνθρωπο, και ένιωσε περήφανος. Γιατί είχε πετάξει από πάνω του εκείνη την φριχτή ταμπέλα. Κανείς δεν θα τολμούσε πλέον να τον ξαναπεί αναμνησιολάγνο. Είχε καταφέρει να ξαναγυρίσει στο σημείο ακριβώς, στο οποίο είχε σταματήσει να ζει.
Πολλές φορές η ζωή είναι μονόπολη. Μαζί με τα ανεκτίμητης αξίας συναισθήματα, η ζωή είναι και θέμα χρημάτων, είναι και θέμα ρίσκου επενδύσεων, και των όποιων λογικών επιλογών κάνουμε. Η οικονομία είναι πολύ παράξενο πράγμα, και μπορεί να αγοράσει την αγάπη.
2 σχόλια:
νομίζω πως μόνο σε αυτή την περίπτωση μπορεί το χρήμα να αγοράσει την αγάπη..
αλλά και πάλι..εκείνη πήγε από περιέργεια μα θα ξαναπάει;
αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να το προβλέψει ούτε το καλύτερο αστέρι της wall street.
Δημοσίευση σχολίου