Υπάρχει μόνο αγάπη

Θυμάμαι όταν ήμουν 11 χρονών, είχα αγοράσει τον πρώτο μου εκτυπωτή. Τότε είχε βγει ο "Τιτανικός" και όλα τα κοριτσάκια έκαναν σαν παλαβά για τον Ντι Κάπριο. Μαζί με αυτά, και η αδερφή μου η οποία μάζευε και έκοβε από περιοδικά και εφημερίδες, όποια φωτογραφία του, έβρισκε. Τότε σκέφτηκα ότι αφού είχα πλέον εκτυπωτή και είχα και ίντερνετ, θα μπορούσα να της δώσω πάρα πολλές φωτογραφίες του Ντι Κάπριο που δεν θα τις είχαν μάλιστα και τα άλλα κοριτσάκια.

Της χτύπησα την πόρτα και της έδωσα 3 φωτογραφίες. Ενθουσιάστηκε. Της λέω: "Θες κι άλλες;" Και μού απάντησε καταφατικά με πολλή χαρά. Τότε πολλαπλασιάστηκε και η δική μου χαρά και κλείστηκα στο δωματιό μου για την καινούρια μου αποστολή.
Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν τα πηγαίναμε πολύ καλά με την αδερφή μου. Συνέχεια παίζαμε μαζί, αλλά εγώ πάντα ένιωθα εκείνο το συναίσθημα τού να πρέπει να δείχνω πλήρη σεβασμό και υποταγή ώστε να γίνω αρεστός. Έπρεπε κάθε μέρα να κερδίζω την εύνοιά της, ώστε να με αφήσει να παίξω μαζί της. Δεν είχα άλλα αδέρφια, και μέναμε σε μία περιοχή που δεν ήταν η κλασική γειτονιά με παιδιά που μαζεύονται σε αλάνες. Άρα δεν είχα και κανένα φίλο εκτός σχολείου.

Πολλές φορές ένιωθα ότι την αγαπάω περισσότερο απ' ότι με αγαπούσε αυτή. Αλλά εκείνη τη φορά, ήμουν πεπεισμένος ότι θα κέρδιζα την αγάπη της. Έκατσα και βρήκα πολλές, μα πάρα πολλές, φωτογραφίες του Ντι Κάπριο. Μικρές, μεγάλες, πιξελιασμένες, όλες. Σκέφτόμουν ότι ακόμα και πολύ μικρές να της έβρισκε, θα εκτιμούσε το γεγονός ότι αφιέρωσα χρόνο για να κάνω κάτι που θα έδινε χαρά αποκλειστικά σε αυτήν.

Όταν της πήρε στα χέρια της, χάρηκε πολύ. Εκείνο το απόγευμα ήμασταν καλά. Εγώ πήγα χαρούμενος για ύπνο γιατί σκέφτηκα ότι θα είχε θεμελιωθεί η σχέση με την αδερφή μου επιτέλους, μια για πάντα. Είχα κάνει κάτι μεγάλο. Όμως από το επόμενο μεσημέρι κιόλας, η σχέση μας επανήλθε στα φυσιολογικά επίπεδα.

- "Θες να παίξουμε;"
- "Τι να παίξουμε μωρέ;"
- "Καλά θες να κάτσουμε να μιλάμε;"
- "Τώρα δεν θέλω. Φύγε."

Εκείνη τη μέρα κατάλαβα ότι δεν γίνεται να εξαγοράσεις τα ανθρώπινα συναισθήματα. Γιατί μπορεί και να κάνεις μία καλή πράξη που ο άλλος θα την εκτιμήσει και θα την βρει ευγενική, αλλά αν για κάποιο λόγο δεν σε γουστάρει, αργά ή γρήγορα, η σχέση σας θα επανέλθει στα αρχικά επίπεδα. Απεναντίας, αν κάνεις μια μαλακία, αλλά ο άλλος σε γουστάρει, θα το παραβλέψει, αργά ή γρήγορα, και θα συνεχίσει να σε κάνει παρέα.

Δεν έχει νόημα να μιλάς στους ανθρώπους και να τούς ζητάς να είναι κοντά σου. Δεν πρέπει να τούς λες ότι τούς έχεις ανάγκη. Γιατί αν το θέλουν θα είναι μαζί σου, ούτως ή άλλως. Αλλιώς, μόνο βάρος τούς προσφέρεις.

Αυτό το blog μ' αρέσει, με βοηθάει, και θα συνεχίσει τις ανανεώσεις του. Κάθε 3 μέρες.   :)


Υπάρχει μόνο αγάπη.