Παλιά, θυμάμαι, είχα επαγγελματικές φιλοδοξίες. Ότι θα σπουδάσω, θα περάσω από πολλές δουλειές, θα μάθω δίπλα στους παλαιότερους, ώστε να γίνω σιγά-σιγά πολύ καλός επαγγελματίας. Και μετά ακόμα καλύτερος, και όσο περνάνε τα χρόνια να γίνομαι πιο καλός και πιο καλύτερος.
Τελευταία, προσπαθώ να σκεφτώ μία, μόνο μία, επαγγελματική ευκαιρία που θα άξιζε τόσο ώστε να ζω μακριά από τους γονείς μου όσο θα μεγαλώνουν, μακριά από τα αδέρφια και τους φίλους μου όσο θα παντρεύονται και θα κάνουν παιδιά.
Και δεν βρίσκω.
Και δεν βρίσκω.
Χαίρομαι που έχω αποβάλλει λέξεις όπως "καριέρα" και "σταδιοδρομία", από το εσωτερικό λεξικό μου. Νιώθω καλά που η πρώτη μου προτεραιότητα είναι οι άνθρωποι που αγαπώ. Νομίζω ότι είμαι στο σωστό δρόμο, πια.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου