κόλαση είναι η άδεια καδιά

Αν και μόνος μέσα στους τέσσερις τοίχους, σήμερα δε νιώθω μοναξιά.
Νιώθω μια δύναμη, ελπίζοντας ότι θα κρατήσει και αύριο το πρωί.
Πάντα μου άρεσαν τα γνωμικά, αυτές οι γενικολογίες που ακούγονται υπέροχα στο αυτί αλλά δεν εφαρμόζονται ποτέ.
Λίγα λοιπον μου μένουν καρφωμένα και προσπαθώ, όσο μπορώ, να τα κάνω βίωμα μου.
"Κόλαση είναι η άδεια καρδιά" έλεγε ο Χαλίλ Γκιμπράν.
Το πιστεύω όσο τίποτα. Και με περηφάνια ξέρω ότι δε ζω στην κόλαση ούτε θα ζήσω ποτέ.

Αυτοί είναι τόποι για άλλους.
Τουλάχιστον αυτό.
Πάντα η καρδιά μου είναι γεμάτη. Ακόμα και χωρίς ανταπόκριση.
Αγαπάω ρε. Νιώθω ζέστη στην καρδιά ακόμα και στις χειρότερες συνθήκες.
Στον βαρύτερο χειμώνα.
Και ας μη σώσει κανείς ποτέ να το καταλάβει.