Μου έλειψες ρε γαμώτο. Δεν είναι δύσκολο να σε ξεχνάω. Η μόνη αλήθεια. Και για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Αλλά δε μ'αρέσω γαμώτο. Όταν δε σε θυμάμαι, δεν ξενυχτάω, δεν πίνω, κοιμάμαι με τις κότες, δεν γράφω.
Όταν είμαι καλά και πρέπει να γράψω το παραμικρό, νιώθω τέτοια όρεξη όση και στις πανελλήνιες στο μάθημα της έκθεσης.
Όλο αυτό που έχω μέσα μου, το μεγάλο ή το μικρό σε ψάχνει.
Για να μπορεί να υπάρξει. Αυτό μου έδειξε η εμπειρία μου.
Σε θέλω γαμώτο, για να μπορέσω να ξαναυπάρξω.
Ή έστω ξέρω γω πάρε με ένα τηλέφωνο να βγω απ'το ήρεμο τίποτα.
Να μπορέσω να ξαναγράψω, να ξανακλάψω, να έχω κάτι να λέω όσο πέφτω αναίσθητος απ'το ποτό.
Αλλά δε μ'αρέσω γαμώτο. Όταν δε σε θυμάμαι, δεν ξενυχτάω, δεν πίνω, κοιμάμαι με τις κότες, δεν γράφω.
Όταν είμαι καλά και πρέπει να γράψω το παραμικρό, νιώθω τέτοια όρεξη όση και στις πανελλήνιες στο μάθημα της έκθεσης.
Όλο αυτό που έχω μέσα μου, το μεγάλο ή το μικρό σε ψάχνει.
Για να μπορεί να υπάρξει. Αυτό μου έδειξε η εμπειρία μου.
Σε θέλω γαμώτο, για να μπορέσω να ξαναυπάρξω.
Ή έστω ξέρω γω πάρε με ένα τηλέφωνο να βγω απ'το ήρεμο τίποτα.
Να μπορέσω να ξαναγράψω, να ξανακλάψω, να έχω κάτι να λέω όσο πέφτω αναίσθητος απ'το ποτό.
2 σχόλια:
..
τόσο τυχερή εκείνη
που σε αγάπησε έστω και για μερικές ανάσες.
ή ίσως ακόμη να σ'αγαπά..
μπορείς να είσαι σίγουρος για το αντίθετο;
με συγκινεί το μήνυμα σου, τώρα, μεθυσμένο.
γιατί ξέρω πως δεν ένιωσε ποτέ τυχερή, γιατί είμαι πιά σίγουρος ότι έχασα τα χρόνια μου.
Δημοσίευση σχολίου