Πάλι τα ίδια σήμερα. Στον κάλαθο των αχρήστων άλλη μία μέρα της σύντομης ζωής μου. Στον ύπνο μου εσύ και τέλος. Ξυπνάω χωρίς καμμία ελπίδα για κάτι καλό. Αν δε, έχεις και κανένα hangover από την προηγούμενη, γάμησε τα.
Σημάδι απ'το Θεό το ονόμασα τρομαγμένος, μέσα σε ιδρώτες και έκανα την τελευταία δουλειά που μου είχε απομείνει. Ήρθα ξανά σε επαφή μαζί της, όχι άμεσα βέβαια, για να της πω κάτι που όφειλα στον εαυτό μου να πω. Για να υπογράψω το τέλος. Δε φανταζόμουνα έτσι το τέλος αλλά πόσοι από εσάς και από όλη τη Γη έχουν νιώσει έτσι. Κρίμα για όλες αυτές τις στιγμές, τις χαμένες ζωές που είναι πια μόνο όνειρα στις αγρύπνιες των πληγωμένων.
Σήμερα ήταν αυτή η αποφράδα ημέρα, 7 Νοεμβρίου του 2012.
Σημάδι απ'το Θεό το ονόμασα τρομαγμένος, μέσα σε ιδρώτες και έκανα την τελευταία δουλειά που μου είχε απομείνει. Ήρθα ξανά σε επαφή μαζί της, όχι άμεσα βέβαια, για να της πω κάτι που όφειλα στον εαυτό μου να πω. Για να υπογράψω το τέλος. Δε φανταζόμουνα έτσι το τέλος αλλά πόσοι από εσάς και από όλη τη Γη έχουν νιώσει έτσι. Κρίμα για όλες αυτές τις στιγμές, τις χαμένες ζωές που είναι πια μόνο όνειρα στις αγρύπνιες των πληγωμένων.
Σήμερα ήταν αυτή η αποφράδα ημέρα, 7 Νοεμβρίου του 2012.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου