Να κατακτούσα το μυαλό σου

Πριν λίγο μου ήρθε μια περίεργη σκέψη. Άχρηστα τα νόμπελ και η μεγάλη ποίηση. Έχεις ακούσει ποτέ να διάβασε κάποιος στη γκόμενα του π.χ Ελύτη και να άλλαξε το μυαλό της, το χαρακτήρα και κυρίως τις αποφάσεις της; Εντάξει καμμένος είμαι από τη συγκεκριμμένη περίπτωση αλλά αν δεν ζήσεις, αν δε νιώσεις το κεντρί του πόνου ο ίδιος, δεν αλλάζει τίποτα. Ας ζούμε περισσότερο και ας διαβάζουμε λιγότερο. Για τους περισσότερους η καρδιά τους θα σφιχτεί ακούγοντας Θέμη Αδαμαντίδη παρά διαβάζοντας Μπωντλαίρ. Και κατά βάθος μ'αρέσει.  Τι να τις κάνεις τις υπέροχες λέξεις στη σειρά όταν δε μπορούν να γυρίσουν τούμπα τα συναισθήματα.