hear/listen

Μιλάνε οι φίλοι και οι εραστές μεταξύ τους. Πόσο σημαντικό είναι να ακούς τον άλλο. Να θέλεις να τον ακούσεις. Όσο μεγαλώνουμε έχω παρατηρήσει ότι σταματάμε όλοι να ακούμε τους γύρω μας. Ακόμα και αυτούς που θεωρούμε πως αγαπάμε. Δεν ξέρω αν τα προβλήματα μας γιγαντώνονται τόσο πολύ που δεν αφήνουν ίχνος μυαλού αδειανού για τα προβλήματα άλλων. Πολλές φορές, όταν μιλάω σε κάποιον, νιώθω ότι από το ένα αυτί μπαίνουν, σαν σφαίρα που δεν πονάει καθόλου και βγαίνουν αμέσως από το άλλο. Άσε δε, πόσες φορές εισπράτεις την αδιαφορία του άλλου. Να μη σε ρωτάει ποτέ κάτι για σένα, να μην ενδιαφέρεται για το τι σκέφτεσαι, τι ονειρεύεσαι, τι βασανίζει τα βράδια σου.

Πρώτα σίγουρα πρέπει να μάθουμε τους εαυτούς μας. Δε μπορείς να σώσεις τον πνιγμένο αν δεν ξέρεις κολύμπι. Στέκομαι πότε πότε στον καθρέφτη και τις μισές φορές αυτό που βλέπω απλά κάτι μου θυμίζει ενώ τις υπόλοιπες κάτι που ήλπιζα να ήξερα και να αγαπούσα.
Μακάρι να γινόμασταν ξανά παιδιά, όχι γιατί είναι νέα ή έχουν όλη τη ζωή μπροστά τους αλλά γιατί έχουν πάντα χώρο για τους άλλους. Τι "κόσμο των μεγάλων" έχουμε φτιάξει που μόλις μπαίνει σ'αυτόν ένα παιδί καταντάει ενας άνθρωπος εγωπαθής.

Το χειρότερο μου, να μιλάω με κάποιον που έχω στην καρδιά μου και να καταλαβαίνω ότι δεν κάνουμε διάλογο αλλά δύο παράλληλους μονολόγους.