Ψέμα

Μια έννοια λίγο παρεξηγημένη που τείνει να γίνει συνήθεια στις μέρες μας . Μια έννοια που ο καθένας μας την προσεγγίζει με διαφορετική φιλοσοφία.
Άλλοι πιστεύουν ότι δεν είναι κακό και ένα ψεματάκι που και που, όταν αυτό είναι αθώο ή τουλάχιστον όχι τόσο σημαντικό. Σύμφωνα πάντα με αυτή την άποψη, είναι προτιμότερο λέει να πεις ένα ψέμα που θα δώσει χαρά παρά μια αλήθεια που θα στενοχωρήσει.
Άλλοι πάλι, υπέρτατοι μαχητές της αλήθειας, βγάζουν σπυράκια μόλις τους πεις το παραμικρό ψέμα. Προτιμούν την αλήθεια όσο και αν αυτή πονάει μερικές φορές. Όσες συγκρούσεις κι αν φέρει, όσο κι αν ντρεπόμαστε γι’αυτήν πολλές φορές.

Προσωπικά αν με έβαζες να διαλέξω ανάμεσα στις δύο απόψεις, τότε σίγουρα θα διάλεγα και θα υπερασπιζόμουν τη δεύτερη. Όχι γιατί είμαι ιππότης ή αψεγάδιαστος ή αδαμάντινος χαρακτήρας και όλα τα συναφή, αλλά για τον απλούστατο λόγο ότι όσο και να ψάξω δε μπορώ να βρω ποιά ευτυχία μπορεί να κρύβεται πίσω από ένα ψέμα. Τι είδους ευτυχία θα ήταν αυτή, τι βάσεις θα είχε και πόσος θα ήταν ο χρόνος ζωής της.
Αλήθεια, ποιός είναι αυτός που έχει την ικανότητα να οριοθετήσει τα ψέματα, να τα βάλει σε ένα καλούπι και να τα ξεχωρίσει σε σημαντικά και ασήμαντα; Και στο κάτω κάτω της γραφής, ποιος είσαι εσύ που αφαιρείς το δικαίωμα απ΄τον άλλον να κρίνει αν αυτό που του κρύβεις είναι σημαντικό ή ασήμαντο;
Ακόμα και σε ακραίες περιπτώσεις, όπως είναι τα θέματα υγείας, πάντα η αλήθεια βοηθάει. Προσωπικά δεν έχω ακούσει ποτέ κάποιον καρκινοπαθή να νίκησε τον καρκίνο, ενώ αυτός νόμιζε ότι είχε μια απλή γρίπη, επειδή δε του είπαν την αλήθεια.
Αλλά δε είναι αυτός ο πιο συνηθισμένος λόγος που λέμε ψέματα. Συνήθως η ανάγκη μας να ωραιοποιούμε τον εαυτό μας, να τον κάνουμε να φαίνεται αψεγάδιαστος στους άλλους, μας κάνει να κρύβουμε πράγματα. Να λέμε ψέματα και να πλάθουμε ένα ψεύτικο εαυτό και χαρακτήρα. Πόση δειλία μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτό; Και πόση αλαζονεία επίσης. Γιατί πρέπει να είσαι ο ορισμός του αλαζόνα ή του βλάκα, για να νομίζεις πως οι γύρω σου σε θεωρούν τέλειο. Δεν είσαι, όπως δεν είναι ούτε αυτοί.
Πάντα θαύμαζα τους ανθρώπους που παραδέχονται τα λάθη τους, που δε τα κρύβουν ούτε τα μαγειρεύουν ούτε τα στρογγυλοποιούν

Μη ξεχνάς πως μια από τις μεγαλύτερες ανθρώπινες αδυναμίες είναι η δύναμη της συνήθειας. Είσαι και εσύ άνθρωπος και δεν αποτελείς εξαίρεση, όσο και αν το πιστεύεις.
Αυτό πολύ απλά σημαίνει, πως αν αρχίσεις τα ψεματάκια, κάποια στιγμή θα σταματήσεις να νιώθεις τύψεις. Θα τα θεωρείς όλα αθώα. Αυτή είναι η στιγμή που μόλις θα έχεις συνηθίσει το ψέμα.
Ξέρεις, είναι σαν τη ζώνη του αυτοκινήτου. Λες αφού θα πεταχτώ μέχρι το περίπτερο, ας μην την βάλω. Μετά λες άστο γιατί βιάζομαι, ας μην τη βάλω. Μέχρι που είσαι στην εθνική και σκοτώνεσαι, επειδή πολύ απλά συνήθισες να μη φοράς ζώνη.
Έτσι μια μέρα θα σκοτώσεις και τη σχέση σου με ένα φίλο ή φίλη σου, με μια κοπέλα ή ένα αγόρι σου. Επειδή πολύ απλά, συνήθισες να λες ψέματα…