του Κόσμου οι απελπισμένοι

29 Μαρ 2012

Χτες συζητούσαμε και ψάχναμε αιτίες γιατί μας ιντριγκάρουν οι αλητήριοι και οι τελειωμένοι, οι πότες και οι ξενύχτες. Τι να σου πει ο δικηγοράκος που δεν έχει μεθύσει ποτέ και πιστεύει ότι όλα τα ξέρει, οι ρυθμοί της ζωής πρέπει να είναι συγκεκριμένοι και τα χάπια τα παίρνουμε μόνο όταν είμαστε άρρωστοι. Αυτό που με χαλάει όμως είναι η απόριψη που δείχνουν τέτοια κοινωνικά αποδεκτά άτομα σε ανθρώπους που ας πούμε δεν έχουν πάει πανεπιστήμιο. Τους είδαμε και αυτούς που πήγαν. Συμπεριφέρονται λες και κρατάνε τον Πάπα απ'τα αρχίδια. Δε μπορώ να σκεφτώ τη ζωή μου με φίλους που δεν πίνουν και δεν ανοίγουν την καρδιά τους. Εύκολα τη φαντάζομαι μην έχοντας καμμία σχέση με μεγαλοεπιστήμονες και δικηγόρους.

"Όποιον και να ρωτήσετε, θα σας πει ότι δεν είμαι και πολύ καλός άνθρωπος. Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτή η λέξη. Πάντα συμπαθούσα τους παλιανθρώπους, τους παράνομους και τα ρεμάλια… Δε τα γουστάρω εκείνα τα καλοξυρισμένα αγοράκια, με τη γραβάτα και την καλή δουλειά. Μου αρέσουν οι απελπισμένοι άνθρωποι, οι άνθρωποι με τα σπασμένα δόντια, τα σπασμένα μυαλά και τους σπασμένους τρόπους. Αυτοί με ενδιαφέρουν. Είναι γεμάτοι εκπλήξεις και εκρήξεις. Για μένα οι έκφυλοι έχουν περισσότερο ενδιαφέρον απο τους αγίους. Οι αλήτες με ξεκουράζουν, γιατί και γω αλήτης είμαι. Δε γουστάρω τους νόμους, τη θρησκεία, την ηθική και τους κανόνες. Δε γουστάρω να με φορμάρει η κοινωνία στα μέτρα της."
Τσάρλς Μπουκόφσκι

1 σχόλια:

Azargled είπε...

...Δε γουστάρω τους νόμους, τη θρησκεία, την ηθική και τους κανόνες...

φαντάζομαι ότι αυτό το λέει με την έννοια ότι τα παραπάνω επιβάλλονται, έτσι;
γιατί τι κακό έχει να είσαι ηθικός και σωστός, αν το κάνεις επειδή το θέλεις και βγαίνει από την καρδιά, και όχι από τυπικότητα;

προσωπικά εγώ σαν σύνολο ούτε τους αλήτες συμπαθώ, αλλά ούτε και τα παιδιά της γραβάτας (οι οποίοι είναι όλο επιδειξία, με καρδιά σαν πέτρα). Βέβαια ο καθένας κάνει ότι πιστεύει καλύτερα για τον εαυτό του, κατά τη γνώμη μου ο ολοκληρωμένος, αξιόλογος(;) άνθρωπος αποφεύγει αυτά τα δύο άκρα, αλλά από την άλλη it's just me.

Δημοσίευση σχολίου