Οι περισσότεροι από εμάς κάποια στιγμή της μαθητικής ή φοιτητικής ζωής σίγουρα παρακολουθήσαμε μερικά μαθήματα στατιστικής και πιθανοτήτων. Έχω ακούσει πάρα πολλούς, επίσης, να αναφέρονται στον νόμο του, συνήθως εσφαλμένα… Αυτός ο κύριος είπε με μία του φράση πολλά, τα οποία μας κυνηγούν σε διάφορες στιγμές της καθημερινότητάς μας. «Οτιδήποτε μπορεί να πάει στραβά, θα πάει στραβά». Τέλος. Αυτή είναι η αλήθεια. Δεν μπορείς να το αποφύγεις.Το θέμα είναι, λοιπόν, ένα: να μπορέσεις να πάει όσο το δυνατόν λιγότερο στραβά. Πώς θα γίνει αυτό; Με έναν και μοναδικό τρόπο.. Να μπορείς από οποιαδήποτε δυσκολία να παίρνεις το βέλτιστο ώστε να αποφύγεις τα επαναλαμβανόμενα λάθη και ύστερα να σταματήσεις να πιστεύεις στον παράγοντα τύχη.. Την τύχη, ή καλύτερα την ευτυχία-της οποίας η ρίζα μην ξεχνάμε πως προέρχεται από την «καλή τύχη»-, την ορίζουμε εμείς οι ίδιοι.
Κοιτώντας προς τα πίσω τη ζωή μου, προσπαθώ σαν εγωιστής να μην βρω λάθη και να διαγράψω από την μνήμη μου βεβιασμένες και ουτοπικές αποφάσεις, αλλά σαν ρεαλιστής βρίσκω πολλά. Λάθη τα οποία σε ακολουθούν καθ’ όλη τη διάρκεια της ύπαρξής σου αν δε τα αποβάλλεις. Δυστυχώς όμως δε μπορείς να τα αποβάλλεις. Ως γνωστόν, άλλωστε, η ενέργεια, σε αυτή την περίπτωση οι αποφάσεις, δε γεννιέται ούτε χάνεται, απλά προσπαθείς να πάρεις το βέλτιστο από αυτήν. Προσπαθείς, δηλαδή, είτε να μάθεις από αυτά και να βγεις κερδισμένος, είτε να μεροληπτήσεις και το αποτέλεσμα να είναι αρνητικό, κάτι που θα έχει αντίκτυπο και στη συνέχεια της ζωής σου αφού κάποια στιγμή θα το ξανακάνεις.
Εδώ κάπου επιστρέφει ο παράγων τύχη, σαν ένα κλειστό κύκλωμα που σου καταστρέφει οτιδήποτε προσπαθείς να ξεκινήσεις, γεμάτος όνειρα και υποσχέσεις στον εαυτό σου. Δε μπορεί να πάνε όλα στραβά λες, κάτι θα μου κάτσει και μένα και θα ξεφύγω από τα λάθη μου. Προσπαθείς, πέφτεις, τσαλακώνεσαι, χτυπάς, περιμένοντας να αλλάξει αυτή η ριμάδα η τύχη σου αλλά δεν είναι εύκολο. Σε αυτό το σημείο, απλά την αγνοείς και συνεχίζεις. Προχωράς με σοφία και γνώση, μεθυσμένος από ποίηση, κρασί και αρετή (όπως λέει και ο Ανεστόπουλος σε ένα ποίημα-τραγούδι του) μέχρι να πετύχεις τον στόχο. Δεν είναι πολύ μακριά. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι το ταξίδι είναι αυτό που μετράει και όχι απλά ο προορισμός. Αρκεί κάποια στιγμή να φτάσουμε σε αυτόν τον προορισμό…
(Από έναν αγαπημένο φίλο που βρίσκεται μακριά)
Κοιτώντας προς τα πίσω τη ζωή μου, προσπαθώ σαν εγωιστής να μην βρω λάθη και να διαγράψω από την μνήμη μου βεβιασμένες και ουτοπικές αποφάσεις, αλλά σαν ρεαλιστής βρίσκω πολλά. Λάθη τα οποία σε ακολουθούν καθ’ όλη τη διάρκεια της ύπαρξής σου αν δε τα αποβάλλεις. Δυστυχώς όμως δε μπορείς να τα αποβάλλεις. Ως γνωστόν, άλλωστε, η ενέργεια, σε αυτή την περίπτωση οι αποφάσεις, δε γεννιέται ούτε χάνεται, απλά προσπαθείς να πάρεις το βέλτιστο από αυτήν. Προσπαθείς, δηλαδή, είτε να μάθεις από αυτά και να βγεις κερδισμένος, είτε να μεροληπτήσεις και το αποτέλεσμα να είναι αρνητικό, κάτι που θα έχει αντίκτυπο και στη συνέχεια της ζωής σου αφού κάποια στιγμή θα το ξανακάνεις.
Εδώ κάπου επιστρέφει ο παράγων τύχη, σαν ένα κλειστό κύκλωμα που σου καταστρέφει οτιδήποτε προσπαθείς να ξεκινήσεις, γεμάτος όνειρα και υποσχέσεις στον εαυτό σου. Δε μπορεί να πάνε όλα στραβά λες, κάτι θα μου κάτσει και μένα και θα ξεφύγω από τα λάθη μου. Προσπαθείς, πέφτεις, τσαλακώνεσαι, χτυπάς, περιμένοντας να αλλάξει αυτή η ριμάδα η τύχη σου αλλά δεν είναι εύκολο. Σε αυτό το σημείο, απλά την αγνοείς και συνεχίζεις. Προχωράς με σοφία και γνώση, μεθυσμένος από ποίηση, κρασί και αρετή (όπως λέει και ο Ανεστόπουλος σε ένα ποίημα-τραγούδι του) μέχρι να πετύχεις τον στόχο. Δεν είναι πολύ μακριά. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι το ταξίδι είναι αυτό που μετράει και όχι απλά ο προορισμός. Αρκεί κάποια στιγμή να φτάσουμε σε αυτόν τον προορισμό…
(Από έναν αγαπημένο φίλο που βρίσκεται μακριά)
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου