στο Θάνο

Η φωνή σου έρχεται απ'το υπερπέραν σα μαγεμένη χορωδία του ουρανού. Σ'ακούω αυτή τη στιγμή και με χάνει ο κόσμος. Πόσο σε κράτησα κοντά μου στο παρελθόν. Δε μετριούνται πια οι νύχτες που σου έκανα παρέα. Μέσα στον καπνό, το αλκοόλ και τα ναρκωτικά ακροβατούσε το τραγούδι σου. Και μέσα απο σένα μέθαγα και εγώ με αλκοόλ, με ναρκωτικά, με αρετή που ήμουνα μικρός να αναζητήσω αλλού. Ποίηση άκουσα μαζί σου, με πήρες παιδάκι από το χέρι και μου έδειξες μια Ανταρκτική και θάλασσες γεμάτες από ξέρες. Είσαι κάτι παραπάνω από υπαίτιος για αυτό που έγινα. Άκουσα πως τα χρόνια σακατεύουν ολόκληρες μοίρες καιρό πρίν το ζήσω. Όποιος μου ζητάει το λόγο θα τον στέλνω σε σένα για εξηγήσεις. Στεκόμαστε γυμνοί απ'όνειρα πιά. Με γέμισες όνειρα και τώρα μου τ'αλλάζεις. Με έμαθες να πιστεύω, να αγαπώ αλλά να μη λατρεύω. Στο χρωστάω αυτό ακόμα και αν ο άνθρωπος που δημιούργησες τις περισσότερες φορές στέκεται άρρωστος και μελαγχολικός. Θα επιστρέφω πάντα, από τ'άπειρο σε σένα.