Θα το ξαναγράψω. Και θα το γράφω μέχρι να πεθάνω. Θα το τυπώσω σε μεγάλο πανί και θα το κρεμάσω πίσω από την ουρά αεροπλάνου που θα πετάει πάνω από όλο τον κόσμο.
Πρέπει να κάνεις παρέα με αυτούς που σε κάνουν να νιώθεις καλά.
Είναι απίστευτα τρομερό το πόσοι αξιόλογοι άνθρωποι κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Τους οποίους αν τους είχαμε φίλους, συνεργάτες, ή γκόμενους θα ήμασταν τόσο ευτυχισμένοι. Τόσο πιο δημιουργικοί, τόσο πιο καλό ύπνο θα κάναμε τα βράδια. Αλλά εμείς επιμένουμε να μπλέκουμε με άτομα που δεν μάς ταιριάζουν. Και εξακολουθούμε να μαλώνουμε μαζί τους, να τους ανεχόμαστε, να συμβιβαζόμαστε, να προσπαθούμε να τούς αλλάξουμε. Γιατί; Γιατί πιστεύουμε ότι δεν θα βρούμε καλύτερους. Γιατί δεν πιστεύουμε ότι εμείς είμαστε ικανοί να βρούμε καλύτερους. Γιατί δεν πιστέψαμε ποτέ στον εαυτό μας. Αυτή είναι η κατάρα μας.
Μπορεί να είναι δύσκολο να αλλάξεις τα μούτρα και το κοντό σου σώμα. Να βγάλεις περισσότερα χρήματα. Να μετακομίσεις σε μία καλή και ακριβή γειτονιά. Αλλά να αλλάξεις τούς ανθρώπους της ζωής σου; Να γνωρίζεις καινούριους; Όχι, αυτό είναι εύκολο.
1 σχόλια:
μα τι γίνεται εάν δεν μπορούμε να ζήσουμε μακριά τους;
αν έχουμε ερωτευτεί τα ελαττώματά τους;
τι γίνεται αν γνωρίσουμε καινούρια άτομα στη ζωή μας
και συνεχώς τα συγκρίνουμε με εκείνους;
Δημοσίευση σχολίου