Μια μουσική χωρίς αντάλλαγμα να γράψω για σένα. Μέσα στο ξημέρωμα να νοιώσω το λόγο που ζω. Για σένα, που ο πόνος που μου δίνεις κάθε μέρα είναι διαφορετικός. Έχεις αφήσει τα αγκάθια σου μέσα μου, να πονάω απο επιθυμία. Και η ανάμνηση του πόνου καποιου tattoo που υπάρχει ειναι παιχνιδάκι μπροστα στο δικό σου.
Ναι, για σένα. Που αγάπησα πολύ. Όμως το αντίδοτο στον πόνο σου είναι οτι υπάρχουν πολλά άτομα που αγαπώ. Και ευτυχώς στην ερώτηση “Ποιον αγαπάς περισσότερο στη ζωή σου;” δεν έχω απάντηση. Για την ακρίβεια δεν έχω μια απάντηση. Θα μπορούσα να γράψω μια λίστα.
Δυστυχώς είσαι και εσύ ακόμα στη λίστα. Και δεν προβλέπεται να βγεις.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου