- Περπατάς στο δρόμο και ακούς μουσική στα ακουστικά σου. Περπατάς ανέμελα που δεν παίρνεις είδηση το αυτοκίνητο που σε χτυπάει. Είσαι ανάσκελα, κοιτάς το χλωμό οδηγό που ουρλιάζει βουβά στο πρόσωπό σου και τα μάτια σου σιγα σιγα θολώνουν. Τι σκέφτεσαι;
- Το ότι δεν έδειξα στους γονείς μου πόσο τους ευχαριστώ. Πόσο τους αγαπώ. Όχι επειδή έτυχαν να είναι οι δικοί μου γονείς, αλλά το τι έκαναν για μένα. Το πόσο καταπληκτικοί είναι. Το πόσο ψηλά πάντα τους είχα. Το πόσο τυχερός ένιωθα που τους είχα.
- Το ότι δεν έδειξα στους γονείς μου πόσο τους ευχαριστώ. Πόσο τους αγαπώ. Όχι επειδή έτυχαν να είναι οι δικοί μου γονείς, αλλά το τι έκαναν για μένα. Το πόσο καταπληκτικοί είναι. Το πόσο ψηλά πάντα τους είχα. Το πόσο τυχερός ένιωθα που τους είχα.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου