Κάτι συνέβη ξαφνικά και εκεί που κυλούσε η ζωή με τη συνηθισμένη της ραθυμία, έμεινα ξαφνικά να μην έχω σπίτι δικό μου να μείνω. Σε μία ήδη δύσκολη εποχή στη ζωή μου, ήρθε κι αυτό για να ολοκληρώσει τη ροχάλα που έριξε ο Θεός προς το μέρος μου.
Μπορεί λοιπόν κάποια βράδια να αναγκαστώ να τα περάσω σε μια κουκέτα δίπλα σε αρκετά άλλα άτομα αλλά στην ουσία δε με πειράζει. Γιατί δεν είμαι μόνος. Άστεγος αλλά όχι μόνος.
Και νομίζω αυτό που πειράζει τους πραγματικούς αστέγους, είναι πιό πολύ ότι νιώθουνε μόνοι και αβοήθητοι, δίπλα στους περαστικούς, θύματα της αδιαφορίας, παρά το ότι δεν έχουν ένα τυπικό σπίτι. Νομίζω.
Μπορεί λοιπόν κάποια βράδια να αναγκαστώ να τα περάσω σε μια κουκέτα δίπλα σε αρκετά άλλα άτομα αλλά στην ουσία δε με πειράζει. Γιατί δεν είμαι μόνος. Άστεγος αλλά όχι μόνος.
Και νομίζω αυτό που πειράζει τους πραγματικούς αστέγους, είναι πιό πολύ ότι νιώθουνε μόνοι και αβοήθητοι, δίπλα στους περαστικούς, θύματα της αδιαφορίας, παρά το ότι δεν έχουν ένα τυπικό σπίτι. Νομίζω.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου